36 



sed rhachidis segnienta apice tuberculosa , ut in vaiietate sequente. ) Ilaec speci- 

 ijiina longitudine pollicuni 2 ad 2 ^i. 



2. (Blumenbacliii vera?) segnientis trunci 13, pygidii clrciter 8. 



«. (^tuberculosa^: trunco 13-articulato, corpore supra lae^^, ad latera subti- 

 liter alutaceo, segnientis rhachidis apice tuberculosis. 



Specimen e Goltlandia comparationis gratia benevole misit Dom. MarklIN. ■^-~ 

 Caput, pygidium atque segmentorum apices laterales piinctis niinutissiniis sed con- 

 ferfissimis alulacca; dorsum vero laeve. Rhachidis scgmcnta utrinque tuberculo 

 alutaceo praedita. — Longit. circiter pollicis; latit. ^4 polllcis. 



/3. (^pulchella): trunco 13-articulato, corpore undique punctis elevatis spar- 

 sis aspero; rhachidis segmentis vix tuberculosis. 



Specimina duo hujus varietatis, e Gottlandia, coniniunicavit Dom. MarKLIN. 

 Ambo convoluta 5 1. 6 lin. paris. modo lata. 



Caput subtriangulare, angulis rotundatis, margine omni valde incrassato. Gla- 

 bella convexa, punctis elevatis dislinctis scabra, utrinque emittens tubercula 2 vel 

 3, videlicet anticum obsoletius. Margo oralis elevatus, fere ut in Calymene bel- 

 latula. Oculi elcvati, lobo suprapalpebrali sat magno tecti; latere \isürio valde 

 angustato, in speciniinibus nostris detrito, inde oculi quasi hiantes — Pthachidis 

 segnienta punctis elevatis plus minus aspcra. Pygidium alutaceum, rhachide cau- 

 dali valde distiacta et quasi e segmentis 7 — 8 connalis formata. 



Obs. Numerus segmentorum in hac specie a diversis auctoribus diversus ex- 

 hibetur. Yidelicet "WahlenberG: «Trunci articuli numero circiter 12.» — BrONG- 

 NIART: «II y a 14 articulations au dos » — BrÜNNICH 14 numerare videtur ar- 

 ticulationes trunci, decem vero caudales. — BrONGNIART et BrÜNNICH corpus 

 quoque describunt tuberculosum; WahLENBERG vero habet: «tcsta caudalis sub- 

 pllcata est , sine ullls verrucis vel punctis. » — HIs considcratis veri simile mihi 

 videtur, Wahlenberg varletalem nostrani primam, sed BrONGNIART et BrlN- 

 KICH varietatem secuudam descripsisse. 



2. Calymene bellatulA. 



Tab. 1. Fig. 4, a — d. 



C. capite semilunari anlice marginato, margine orali adscendenfe, prominentia fron- 

 tali utrinque triloba, loboque supra -orali maximo; oculis promlnulis loborum 

 pari antico proximis. 



