— 17 — 



Utrum autem huc perlineant eliam, nec ne, vermi- 

 culi illi, quos Franc. Jos. Schmltz ^) in Banae 

 homhinae arteria mesenterica offendit, dubius adliuc 

 sum. Forsan Entozois veris adnumerari non possunt, 

 et infusoria potius sunt, quae, etiamsi in animalibus 

 tantummodo occurrant, me quidem judice, Entozois 

 accenseri non debent, licet auclores nonnulli hoc 

 merito fieri putaverint. Videtur mihi enim notio En- 

 tozoi nimis extendi, si e generibus vermiculorum, 

 quorum aliae species extra corpora animalia vivunl, 

 alias, quae hucusque in animalibus solis repertr»c sint, 

 ad illa trahere vellmus. Entozoon verum non esse 

 potest, nisi vermis, cujus genus totum, ad quod pcr- 

 tinet, corpus animale habitat. Cercariae ad Entozoa 

 pertinere videntur. ") 



JJescriptio Slrongylorum. li prioris Delphini 

 parum juvabant. Ruptl, conlracti, semi-dissoluli, ne 

 unicum inter se specimen habebant, quod bonae de- 

 scriptioni inservire potuisset. Minoribus omnes ad- 

 numerandi erant, pollicem supcrasse nullum credo. 

 Caput truncalum, ore satls magno, orbiculari, nudo. 

 Caudae fmis magis, quam capitis, attenuatus, illius 

 apex non bene dijudicandus. Color fusco-sordidus. 



Strongylorum de posteriore Delphino exemtorum 

 misit mihi c\. Rosenthal 



1) copiam e plexu venoso dicto. 



1) De Yerraibus in clrctilatione vlvcutlbus. DIss. inaug. 

 pliysiol. C. tab. litli. Berol. 1826. 8. 



2) Cf. de Baer, 1. c. p. 605 seq. ^ 



B 



