— 131 — 



banlur arliculi septem, posteriora versus crescentes 

 latiludine, omnes breves, marginibus laterallbus obli- 

 que truncalis, perparum convexiusculis. lieliqua fra- 

 gmenta articulos exhibebant marginibus lateralibus 

 truncatis, brevcs, duo eorum babebant articulum ter- 

 miiialem, qui anlecedentes magnitudine valdopere su- 

 perabat, atque rotundatus erat. 



Dedi has descriptiones praesertim, quia credo, 

 eas colhilas cum liibdolphii de T. paradocca et 

 inicmipia in Entozoologia, II. 2. p. 155. 156. datis 

 cvlcluras esse, utramque speciem esse conjungendam. 

 Forsan autem ambae proles tantum sunt Taeniae ter- 

 llae cujusflan), quod exiguus numerus articulorum et 

 hoium postici tam magni indicare videntur. 

 Tacniae monstrum rarum, 

 Tab. IL Fig. 19. 20. 



Inlcr fragmenta mulla Taeniac muUiformis m. 

 p. 101. sq. descriptae a. cl. Hoscnthal milii missa 

 reperi unum, quod forma monstrosa insigni et valde 

 memorabili se distingucbat. 



Constabat nimirum arliculorum posticorum serie, 

 totumque longitudine poUioem non atlingcbat. Arti- 

 culi anteriores quindecim vakle elongatl et tenues, 

 margineque posiico tumido instructi erant, quae forma 

 in descriptione T. multiformis a me supra allegata 

 est. Articulus autem decimus sextus in dimidio sua 

 postcriore fere subito latescebat inque margine po- 

 stico liabebat duo cava (loco unius reliquorum) gle- 

 noidca (sit venia verbo!) in altero arliculi latere co- 

 alita, in altero autcm imprcssione profunda longitu- 



12 



