V 



EERSTE SCIIETS. 



VAN BUITENZORG TOT AAN BANDONG. 



»Sei niir gegriisst, m^in Berg mlt dem rcithlicli strahlendeii Gipltl, 

 }>Sei mir, Sonnr, gpgriisst, die ihn 50 lIoMich hescheint! 



(Schilleu , Spaziergartg,) 



Tandjoer, den 7^'^" Augustus ^ J 844. 



Voor nog het geslernte des daags zijne gouden stralen over 

 den zoom van Let Megaraendoeng gebcrgte had gesclioten, 

 slrekten zicli aan het poststation Wangoen (boven Buitenzorg) 

 24 versche beenen (namehjk, paardenbeenen) uit, geieed om 

 de vier raderen, waarop mijn wagen rustte, verder in beweging 

 te stellcn. Wcldra tintelden de drie hoogste toppen van den 

 Buitenzorgschcn berg (de Salak, de Gajak en de Tjiapoes) 

 in den gloed der morgenzon, terwijl de noordwestelijke voor- 

 sprong van den Gede (Tjikopo-Tjiseroea) en de geheele tusschen- 

 ruimte tot aan den Salak nog in de schaduw der Megaincndoeng 

 keten lag ^). Peinzend rigtte ik het oog op dezen bergtop, 

 dien sedert 1812 zoo vele apostelen der natuurkundige Coui- 

 missie hadden bezocht, terwijl daarentegen 50 andere en merk- 

 vt^aardigere bergen van Java nog niet door den voet van 

 eenen natuuronderzoeker Avaren betreden gOAvorden; de kocle 

 morgenadem der natuur wekte nieuwcu lust tot reizcn in niij 

 op, terwijl de schoonheid barer plantenpracht^ — hier lag het 

 geboomte nog in diepe schadmven verborgen, ginds schitterden 

 enkele toppen der palraboomen reeds in het zonnelicht, 



') Indicn de hoogte van den berg, welke de schaduw werpt, bencvcus de afstand 

 van den anderen berg bekend zijn, zoo zou het gernakkclijk vallen, naar den warcn 

 tijddcs zonsopgangs, de hoogte van den laatsten te bopalcn, wauneer men den oogeu- 

 blik waarneemt waarop de kniin voor het eerst door den zonnestraal wordt veriicht. 



