517 



w ateieii nedcrwaarts bruiscn. Tol ceiic gclijkc dicplc als 

 do dicpte dozer kloven bodraagt, bostaat hot bodoelde tusschen- 

 land (en zonder twijfol is zulks insgelijks liet geval iiioL de 

 naast aangrenzendc doolen der vlakte van Tjandjocr en van 

 Radjamandala) uit niets anders dan uit vulkanisch puin^ na- 

 melijk, looter uit steenbrokken en conglomcraten van de nicest 

 vcrschillende grootto, die hier ter dikte van versclicidene lion- 

 dei'd voet opgohoopt liggcn en het hier voonnaals aanwezige trog- 

 vormige dal, tusschen den voet des vulkaans bij Tjandjoer en 

 de kalkbcrgcn van Radjamandala , tot op de tcgenwoordige hoogte 

 hebben opgcvuld. 



De diepto der kloof van de tji Sokan, bcpaald door barometer 

 waarncmingcn, bedraagt ISO'j die der tji Taroem: 233'; gecne 

 der beide kloven reikt tot op het onder de puinmassa liggende 

 gesteente, dewijl de bcddingen nog uit eene volkomcn gelijk- 

 soortige massa bestaan als derzclver wanden, ten gevolge waar- 

 van do eigenlijke dikte der puinlaag nog onbepaald blijft, even 

 als het onzeker is op welke steensoort deze massa rust 

 (waarschijnlijk echter op trachietribben, of aaneenverbonden 

 lava-sti'oomen van den Gedo); misschien zou men in staat 

 geraken beide te leeren kennen, indien men den loop der 

 kloven dieper benedenwaarts volgde. Dat deze puinbodem 

 of door verbrijzeling , of door uitbarstingen van vulkanen 

 is ontstaan, — en groot is het aantal, dat in de nabijheid ge- 

 legen is, zoo als b. v. de Boerangrang, de Gedo, de Pa- 

 toewa, — en door het zeewater hierheen is gespoeld geworden, 

 alvorens de koraalbanken van Mesigit tot op hare tegenwoor- 

 dige hoogte van 2,500' werden opgehevcn, kan nict twijfelachtig 

 zijn, wanneer men de hoedanigheid der puinbrokken in aan- 

 merking neemt. Zij bestaan voor cen gedeelte uit trachiet, 

 waarin geene hornblende voorkomt, en voor een gedeelte uit 

 trachiet met groote hornblendckristallcn, welke, benevens 

 glasachtige veldspaathkristallen, hier en daar verstrooid in de 

 veldspaalhachtige grondmassa van den trachiet voorkomen; 

 verder bestaan zij ten deele uit steensoorten, v^aarin de hoiJi- 

 blende zoodanig de overhand lieeft, dat zij in zuiv ere hornblende- 



