ten westen door de vcrbindingsketen, welke zich tusschen den 

 Mandalawangi en den Agoeng uitstrekt; — ten oosten door 

 eenen twceden steilcn, bijna gelieel geisoleerd staanden kegel- 

 berg, goenocng Haroemon, bcnevens door zijne verbindingsruggen 

 met de nabij gelegen bergen, — en ten zuidcn door een Ian- 

 gen bergkam, die zich, van den Agoeng af oostnoordoostwaarts, 

 ver in den dalgrond voortsehaift. Het is deze bei^ Agoeng, 

 waardoor de Goentoer geheel en al voor het oog verborgen 

 wordt en welks oostwaarts gelegen uiteinde wij moeten over- 

 trekken, ten einde in den eigeulijken dalgrond van Garoet aan 

 te komen, waarvan de \lakte van Leles als de afgeslotene, doch 

 oyerigcns even hooge bogt raoet beschouwd worden. ^) 



In het zuidelijkste gedeelte der bogt, nabij den noordoos- 

 telijken voet van den reeds genoemden ver uitloopendcn rug 

 van den Agoeng, ligt de hoofdplaats Leles, opinerkenswaardig 

 door eene der grootste bronnen van Java, w^elke oostwaarts 

 beneden het dorp als eene waterrijke beek, tjiTjapar geheeten, 

 eensklaps uit den vulkanischen, met kl oven doorgroefden bodem 

 opwelt en eene tamelijk vaste teniperatuur van 70 Fahr. bezil. 

 Over het bekken, met kristalhelder water gevuld, is een klein 

 huisje gebouwd, in welks nabijhcid men steeds een aantal 

 Lelessche schoonen zal aantreffen, hetzij in het water badende, 

 of met bamboes buizen onder den arm , ten einde water te halen. 

 Nu loopt zij door het laagste, oostelijkste gedeelte der vlakte 



') De regterhelft van dezen dalgrond wortltgewoonlijkslcchtsZmianf/angenoemd, 

 eu vormt een afzonderlijk legentschap met de hoofdplaats Garoet in het midden, de 

 plaatsen Tjikatjang hooger op en Wanakerta meerbenedenwaarts gelegen; terwijl 

 de liiikerhelft met de plaatsen Tjisiroepan (3,670 voet) op het hoogst gelegen gedeelte, 

 Trogon (2,200') in het midden en Baloeboer Lirahaugan (1,700') op hetlagere gedeelte, 

 op eene zeer onnatuurlijkc wij/e tot een ander regentschap, tot Bandong behoort. 

 De rivicr (tji) Manoek, welke den dalgrond in het midden, in zijne grootste lengte van 

 het zuidwesten naar het noordoosten doorstroomt, scheidtbeidc rcgentschappen van 

 elkander; veel beter toch zou het zljn, dat de linker- of noordwestelijke heryheten 

 van den Mandalawangi over den Agoeng been tot aan den Papandaijan de grenzen 

 tusschen dit regentschap en dat van Bandong uitmaakte. Zonder verder acht te slaan 

 op deze politieke indeeling, laat ons den schoonen dalgrond, met de zoo eT?en 

 genoemde 3 Bandongsche en 3 Limbangansche plaatsen, — welke aan den linker- en 

 aan den regteroever der rivier ongevcer op gclijke hoogte tegcnover elkander gelegen 

 z'yn, — als een geheel beschouwen en noemen wij denzelven : het dal van Garoet. 



