Ooo 



in te winnen , zonder eenig gimstig gevolg. Zooveol ecliter is zeker, 

 dat bij de bewoners van het dal Garoet en w el voornamelijk bij 

 henj diete Trogon gevestigd zijn, eene duistere overlcvering van 

 eene ecrste uitbarsting van den Goentoer is blijven bestaan, zijnde 

 deze tevens dc eenigc hevigc en voor de bewoners dcr aangren- 

 zeiide streek noodlottige uitbarsting van den berg geweest. 

 Ilierbij wordt uitdiukkelijk bewecrd, dat, ter plaatse waar zicli 

 thans de Goentoer verheft, v66r de uitbarsting, eene gewone, 

 groene, met woud bedekte berghelling werd gevondcn, Avaarop 

 men nimmer sporen van vulkanischc werking bad waargcnomcn. 

 De zuidelijke lielling des bergs, Avaar langs wij opklonuxien 

 (eerst noordwestwaarts , schuin langs dezelve opwaarts tot op 

 een voorsprong, welke naar de zijde van den Poetri voornit- 

 steekt , later regtstreeks in eene noordelijke rigting bergopwaarts) 

 vcrtoonde zich nog in denzelfden toestand als in 1837 (namclijk 

 bedekt met puinlioopen, welke uit kloine, zwartachtig grijze 

 nitgeglocide lava-brokken bestaan, Avaarop eenige grootere,hoe- 

 kige, grijze of roodacbtig grijze blokken van trachiet-lava ver- 

 strooid Avorden aangetrolTen)^ slechts Avaren er een paar nieuwe 

 strooraen of vaarten van trachiet-lava bijgekomen. Deze liepen, 

 Avel is Avaar , in bogtigen loop , maar ecIiter regelmatig en 

 eA^enAvijdig aan elkander, als lange lijsten, langs de helling 

 bcnedenAvaarts; een paar derzelven, die nict hooger Avarendan 

 3 voet, bij eene breedte van 4 voet en aan den nok scherp 

 toeliepen, bestonden louter uit kleine, slechts V4 hoogstens V2 

 (zelden 3/4) voet dikke lava-stukken A^an eene bolusroode kleur ; zij 

 Avaren hobbelig, dochhadden eencn meer of min rondenvorm, 

 zoodat men dezch^en voor massa's van tegels of gebakken steenea 

 zouhebben kunnenhouden. Destukken Avaren niet zwaar en in 

 hun poreus zamenstel ontwaarde men nog slechts veldspaath- 

 kristallen als matte melkAvitte vlekjes. Waarschijnlijk ontstaat 

 hunne tegelroode kleur uit de hoeveelheid ijzeroxijde, Avelke zij be- 

 vattcn, terwijl zij hunnen knolachtigen, ronden vorm verkregen ten 

 gevolge hunner Aveekheid, staande zij zich in den roodgloeijenden 

 toestand bevonden, waardoor zij, bij het benedenwaarts roUen en het 

 wrij ven tegcn elkander hunne scherpe hoeken verlorcn . McrkAvaardig 



