534 



D 



echtcr blijft descherp toeloopende vorin dezer smalle lijstcn 

 aan derzelver kanij die onafzienbaar ver langs de Lellingen des 

 bergs benedenwaarts loopen en die, waar zij een bogtigen 

 loop hebben, toch immer evenwijdig aan elkander blijven. De 

 meeste der overige puinbrokken bestaan uit eene zwartachtig 

 grijze trachiet-lava, waarvan eene menigte verschillende soorteu 

 voorkomen, dan eens zonder, dan weder met hornblende in 

 meerdere of mindere hoeveelheid vermengd en die behalve 

 andere bestanddeelen (b. v. van augiet, diopsit) menigwerf zeer 

 rijk aan magneetijzer zijn, zoodat zij eene sterke werking op 

 de naald uitoefenen. In de meeste streken zijn de stukken 

 slechts V2 a 1 voet dik en worden zij door zand slechts los to 

 zamen gevoegd; in de grootere blokken, die, gelijk wij reeds 

 vroeger te kennen gaven, hier en daar op deze puinhellin 

 verstrooid liggen, vindt men somtijds zeer groote, afzonderlijke 

 veldspaathkristallen. Wijders bevatten deze puinbrokken yan 

 den Goentoer eene grootc verscheidenheid van lava-soorten van 

 fijnkorreligen, bijna vasten trachiet, door alle overgangen van 

 kristallinische tot slakachtige lava, tot aan den ligtsten zwarten 

 of zilverwitten asbestachtigen puimsteen. De meesten bevatten 

 veel ijzer. 



Bij het beklimmen der helling volgden wij bij voorkeur die 

 streken, waar de puinbrokken eene gemiddelde dikte van hp 

 a 2 voet hadden; niettegenstaande het gedurig uitglijden op die 

 ligt beweegbare massa's (waar de stukken klein waren) bereikten 

 w^ij reeds ten 9 V2 uur de kruin des bergs. Ik bemerkte weldra, dat wij 

 ons op den achtersten, noordwestelijken kraterrand van den Goen- 

 toer, bij het punt gemerkt "} mGoentoer, Figuur 5 en 6(ziebladz. 

 106 van het eerste hoofdstuk), bevonden en dat het kleine plat, 

 betwelk, naar het zuidoosten been eenen ver vooniitspringenden, 

 scherpen rand vormende, in 1837 den krater aan deze zijde 

 omringde, yeheel en al verdwenen was. Destijds liep dat plat 

 van den tegenwoordig wrongvormigen , breeden rand met eene 

 zachte glooijing benedenwaarts, en was met enge, middenpnn- 

 tige spleten doorkliefd, waaruit allerwege dampen opstegen ; 

 deze spleten liepen in eene even vvijdige rigling met den rand, 



