535 



(lie plotseling afhrekcndcj zich loodrcgt in do diepte nodcrslortlc. 

 (Men vergelijkc de afbcelding van den krater, ontworpen in 

 1837, welke in label XVI van den pittoresken atlas is medc- 

 gedeeld geworden.) Op dezen rand ( '\ in Ftyuu?* 5 en 6) niaaktc 

 ik destijds mijne waarnemingen (hoogte G/lOO voet) ^ ik was nu 

 ongeveer SOO voet meer achterwaarts geplaatst dan vrocgcr, 

 een afstand overeenkomendc met dc vermeerderde brccdte dcr 

 krateropening. In plaats van in ecnen loodregten afgrond ncder 

 te zien, zag men tlians laugs eene veel zacIiLer glooijende 

 helling, die zieh meer in de lengte uilstrekte, in den krater 

 ncderwaarls, welks veel lager liggende uitgctande zuidoostelijkc 

 mnur sleehts onduidelijk door de dampwolkcn heenschcmerde. 

 De gelieele fuassa J, w^elke grooteudecls uit zand bestond, 

 was derhalve door eene der uitbarstlngen, die tussclien nu en 

 1857 hadden plaats gegrepen, ingestort en verdwencn. De hoogte 

 van het punt T bleek, na op nieuw gedane barometer meting, 

 ^:: 6,230', dus onveranderd dezelfde gebleven te zijn. Tusschen 



dezen tegenwoordig noordwestelijken kratermuur ^ en den g, 

 Mesigit lag, in 1837, eene tusschenruimte, a {^Figiiur 5en6) 

 welke, verscheidcne honderd voet diep en van onder scherp toe- 

 loopende, met puinbrokken was bedekt, Deze gansche ruiinte 

 tvas thans geheel en al viel zand opgevuld en in eenen vlakken, 

 sleehts met eene zachte glooijing afdalendeu tussclienzadel lier- 

 schapen, op welks gladde, zandige oppervlakte men thans met 

 ongelijk minder moeite dan vroeger op den Mesigit geraken kon. 

 Eenige 2 a 3 voet breede spleten liepen noordw estwaarts in eene 

 •egte rigting door deze zandvlakte; zij waren insgelijks met los 

 zand overdekt en lagen een voet dieper dan de aangrenzende 

 oppervlakte. Zoowel hierdoor als uithoofde der dampen, welke 

 uit dezelven opstegen, — hoewel deze van geringe bcteekenis 

 waren, — werden wij gewaarschuwdons niet aan dezen bedriege- 

 lijken bodem toe te vertrouwen en het gevaar te vermijden 

 van in eenen grondeloozcn afgrond neder te storten. AUe ver- 

 anderingen, welke dc krater in de vier jongste nitbarstingen 

 (die van 1840 op den 24^^^-" Mei, van 1841 op den 14^^"" Novem- 

 ber, van 1843 op den 4'^"^" Januarij en op den 25'^^" November) 



1 



