570 



meer dan eene zijde eene goede ontvangst verzekert. Mijn 



gastheer zette zich mede aan den disch; dit schijnt in de 



Preangcr-Regcntschappen zoo de gewoontc te zijn; ook kan cen 



reiziger op Java niet beter doen dan zich in dergelijke zaken, 



welke in de verschillende residentien van elkandcr verschillen, 



naar de gewoonte van den Europeschen beambtc der plaats, 



waar hij zich bevindt, te regelen. Het hoofd te Malembong 



was ecn bejaarde, zeer eerwaardige Javaan^ echter warenhem 



de naastbij gelegen bergen niet eens bij name bekend en was 



hij vcrpligt bij de gcmeene Javanen eerst onderzoek daarnaar 

 te doen. 



Ten 2 ui^e ging het; met versche paarden en versche koeH's 

 op nieuw vooruit. Eerst reed ik IV2 paal in eene noord-noord- 

 westehjke rigting (naar die zijde, waar men in de verte den 

 Tanipomas v\^aarneemt), over een tamehjk effen, eenigzins af- 

 loopend terrein, over eene kleine beek, met rolsteenen vervuld, 

 naast een pakhjiis voorbij, dat ik aan de regterhand liethggen 

 tot aan de tweede beek, de tji Bodjong. Ilier bemerkt men 

 tcr wederzijde van den weg een zeer zindehjk ondcrhouden 

 dwarsweg, welke tusschen lanen \an bamboesriet en waroe- 

 boomen (Hibiscus tihaceus), en met Justicia-struiken bcplant, 

 eenige honderd voet ver naar voormalige begraafplaatsen hecn- 

 voert. Langs breede, rmv in de aarde gehouwen trappen , stijgt 

 men naar kleine^ schaduwrijkeplatten op, die met langwerpige 

 of spitse trachietsteenen omringd, of in het rond daarmcde om- 

 zoomd zijn ; verder kenmerken zij zich door niets bijzonders dan 

 door eenige zuilenvormige trachietsteenen, welke (langwerpig 

 vierkant van vorm) hier , gelijk zij door de natuur zijn geschapen, 

 in den grond gestoken voorkomen. Grafheuvelcn ziet men niet. 

 Oude boomen van verschillende soort werpen hunne schaduwen 

 over deze plaats. Mijne bcgcleiders van Malembong wisten mij 

 omtrent dit oord niets anders te zeggcn, dan dat een voornaam 

 hoofd aldaar bcgraven ligt; ten opzigte der tijcLsbepaling waren 

 zij in fiet onzekere of dit voorval 50 dan wel 100 jaren geleden 

 was. (Men herkent ook hier wederom de groote eer]>ied5 waarin 

 de Javaan de graven zijner voorvaderen hondt , als cone eigen- 



