YIJFDE SCIIETS. 



VULK AAN 20: TAMPOMAS. O 



H. S4OO'. 



(Zic hoofstuk I. Ml. 160.) 



■Nun aTirr sag', was fallt Dir rin? 



ttStrigstab in solcher GraacI Mltlrn , 



«lm grisilich gahnenJen Gfstein! — 



«Ich kcnu' es wohl , doch uicht an dirsrr Slelle; 



ctDena eigentlich war das der Gruud dcr IloUe. » 



(GoTB«.) 



Cheribon, den dl^^"" Augustus^ J844, 



AUe sterren fonkelden aan den donker zwartcu hemel, toen 

 ik, mijn eenzaam doel op dcze lage wereld vervolgende, iu 

 dezen naclit den weg naar den Tampomas bereed. Aan de 

 doodsche stilte der natuur paarde zich de diepe rust , waarin de 

 menschen wereld verzonken lag, waardoor de indrukwckkende 



grootheid van den nacht zich in hare voile kraclit deed gevoelen. 

 AUe lichten des uitspansels scliitterden, alle nevelvlekken blon- 

 ken; men zou gewaand hebbcn, dat het minste geruisch der 

 hemelsche spheren het oor moest treffen, — maar zij volhardden 

 in hun eeuwig zwijge'n en nit de donkere ruimten tusschen de- 

 zelven gelegen, blikte het beeld der oneindigheid naar beneden. 

 Zulk eene nachtelijke reis, het gezigt des hemels met zijne 

 sterren, wanneer alles in rust is gedompeld, de koelte der 

 zuivere lucht, waaruit alle dampen zich tot daamv hebben 

 nedergeplofd , heef t hare eigendommelijke schoonheid , die , wel 

 is waar, stille beschouwing en bewondering wekt, totnadenken 

 stemt, maar slechts zeldzaam bevrediging teweegbrengL Ook 

 ik ondervond dit, zoodat ik mij eindelijk liever aan den aard- 

 schen schijn mijner obor's laafde, welke mij van grooter nut 



