586 



vau geboomte bevrijd en vonden die eindelijk aan de wesfc-zuid- 

 westzijde van den top, alwaar ik, terwijl de zon den horizon 

 meer en meer naderde^ mijn theodoliet en mijn kompas stelde, 

 tot welk een en ander mij juist nog tijd genoeg overschoot , 

 alvorens de zon de horizontale vlakte bereikt had. 



Ik had nu (wel is waar, slechts met de grootste inspanning) 

 echter mijn doel bereikt, en was nog bij tijds op den top aan- 

 gekomen, terwijl alle bergkruinen zigtbaar waren en zij door 

 de opstijgende wolken nog niet waren omhuld; ik hing mijne 

 thermometers en mijn barometer op, nam peilingen naar alle 

 onderscheidcnhjk waar te nemen punten en bezag naauwkcurig , 

 ahorens tot het ouderzoek der kruin zehe over te gaan, den 

 terreinvorm van de omringcnde landschappen, welke (een groot 

 gedeelte derzelven bchoorde nog tot de terra incognita!) hier 

 duidelijk voor mijne blikkcn ontrold lagen. 



Ik wil echter oprcgt bekennen, dat thans missehien menig- 

 een met meer genocgen naar den berg opzag, dan ik mijne 

 blikkcn naar beneden wcidde, hoewel nu werkehjk ((de stille 

 aarde met haar geluk aan mijne voeten lag)) ^ gelijkikeergistcren 

 gedroomd had. Tot aan de knieen doornat, ten gevolge vande 

 vochtigheid des w^oudbodems en het overige gedeelte dcs ligchaams 

 insgelijks (door de geweldige inspanning) ben ik hier aan een 

 snijdendkouden zuidoostewind, welke hier op den top des bergs om 

 mij huilt, blootgesteld ; hierbij voegt zich nog de koude, ontstaan 

 door het verdampen van de nattigheid mijner klecderen, welke 

 door den wind als een psychrometcr worden behandeld, ten 

 gevolge w^aanan ik, om mij te troosten, luide sta te klapper- 

 tanden. Daar ik het beklimmen van den Tampomas sleclits 

 als eene wandeling had beschouwd, ben ik thans niet van 

 droogo kleederen voorzien. Hierbij, hclaas, komt nog dat het 

 den Javanen niet gelukt vuur te makcn, want hel vochtige, 

 door den gevallen daauw door en door natte liont wil geen 

 vlam vatten, De zon, door welker morgenstralen ik beschenen 

 wordt, is zoo kocl als het noorderhcht. Er bleef mij derhalve 

 slechts een weg over: mij door dcnkbcclden (van binncn naar 

 buiten werkende) te verw^armen^ ik beproefde znlks dan ook, 



