592 



ten gevolge dcr bijzondere hoedanigheid en'zamenstelliog van don 

 berg uit enkele puinbrokken, komen hier meer Alpenboomsoor- 

 ten: Myrtaceen, Araliaceen en voornamelijk Agapetcs vulgaris 

 voor, welke met varens , mossoorten , Orchideen en andere 

 parasietplanten bekleed, zelfs nog met Rotan's doorslingerd , 

 de bovenste helft en den hoogsten schedel des kegels als een 

 digt gegroeid woud bedekken, maar waaraan de ware alpinische 

 physiognomie ontbreekt. De stammen zijn, namelijk, slechts 

 1/2 voet dik, vvel is waar krom gegroeid, maar toch meerslank 

 dan knoestig, terwijl zij zich 25 a 50 voet hoog verheffcn en 

 eerst aan het einde van den stam in takken verdeeld zijn. Dit 

 raadsel wordt opgelost door de geringe hoogte van 5,100 voet, 

 welke de kcgel bereikt, en geeft aanleiding tot het maken van 

 menigvuldige overvvegingen ten opzigte van de plantengeographie. 

 Want behalve de opgenoemdcn worden er ook riog andere plan- 

 ten aangetroffen 5 welke gewoonlijk slechts de hoogste kruinen 

 der Javasclie bergen, tusschen de 8 en 9,000 voet, bewonen, 

 namelijk, deGaultheria leucocarpa Bl. komt hier voor. Degei- 

 ' soleerde ligging van den Tampomas , welke zich aan de meeste 

 zijden als kegelberg uit lagelanden verheft, benevens de zamen- 

 stelling der kruin uit poreuse, doorkloofdesteenbrokken, waaruit 

 het water voortdurend verdampt, brengen waarschijnlijk eene 

 zekere verkoeling van den damkring te weeg, welk eene spoe- 

 dige en gestaclige wolkenvorming bevordert en hier, ter hoogte 

 van slechls 5,000 voet, een dergelijk, den wasdom van gene 

 Alpenboompjes bevorderlijk klimaat heeft doen ontstaan, het- 

 welk men bij bergen van grooten omvang, vooral bij dezulken 

 welke aan de uitstraling derwarmte van hoog gelegen vlakten 

 blootgesteld zijn, eerst op grootere hoogte aantreft. 



De physiognomie dezer boomsoorten op de kruin van dozen 

 berg heeft derhalve iets eigenaardigs ; struikgewassen worden 

 slechts uiterst zeldzaam tusschen dezelven aangetroiTen; voor- 

 zigtig klautert men over de steenbrokken , welke den bodem 

 bedekken, van boven door het bladerendak beschadawd, door 

 hetwelk het blaauw des hemels slechts gedeeltelijk heendringt^ 

 ter huker- en ter regterzijde ziet men niets ora zich been dan 



