595 



lict stanclpunt <^ slechts hct bovenstc segiaent c, helwelkbovcu 

 de regte lijn gelegen is en zich boveii den rand a vcrlieft^ ecu 

 optisch bedrogis oorzaak, dat bet toeschijnt als ware het bovenste 

 segment op den rand a geplaatst- men komt niet op het denkbeeUl, 

 dat achter a nog een audcr dal wordt aangetroffen en dat dc 

 afstand van a tot c zoo groot is ! Uit dicn hoofde bedricgt men zich 

 zoowelinhetschatten vandehoogteals van den afstand \ an CjWelkc 

 beide vcel geringer worden verondersteld dan zij Averkehjk zijn. 

 Deze gansche 1,200 voet hoogc eruptic kegel, ^vclkc den 

 voormahgen kratcr van den Tampomas gehccl en al heeft 

 opgevuld en door het verbrceden zijus omvangs den ringniuur 

 op verscheidene plaatsen verbrijzeld of denzelven althans gehccl 

 en al overstclpt heeft, bestaat looter uit enkele^ hoekige, 

 onregelmatige steenbrokken^ namehjk, brokstukken van lava, 

 welke over het algemeen slechts 2 a 3 voet dik, menigwcrf 

 echter veel grooter, ja, waarvan sonnnigen zoo hoog als een 

 huis zijn. Bij millioenen op elkander gehoopt liggende , vornien 

 de tusschen dezelven heenloopendc holle ruimten, als kloven 

 en spleten gevormd, een waar doolhof. Deze steenbrokken be- 

 vinden zich, voornamehjk wat de uitwendigen (oppervlakkig 

 hggenden) betreft, in een half verganen toestand ; zij zijn week, 

 kunnen ligtelijk in stukken geslagen worden en leveren zoowel 

 hierdoor als door het welige woud, hetgeen (merkwaardig ge- 

 noeg!) dezen doorgroefdcn steenhoop bedekt , het bewijs voor 

 den hoogen ouderdom des kegels. De ruimten tusschen velen 

 derzelven zijn reeds gevuld met aarde, welke deels haar ont- 

 staan te danken heeft aan liet verweren dcr steenbrokken, 

 deels' aan hct vermolmen van plantaardigc zelfstandigheden; 

 alien zijn zij met mos overtogen, immer vochtig en tot in hun 

 binnenste steeds doortrokken van de nattii?heid dcr wolkcn- 

 nevelen. Zij bestaan uit lava, Avelke meer of minder poreus en 

 van trachitischen aard is, van eene bruinachtige of roodachtig 

 bruine grondmassa, waarin alleen nog kleine verglaasde veld- 

 spaathkristallen duidelijk kunnen waargenoraen Morden (Batav. 

 n^. 2 en 5); deze gaan door toeneraendc luchtbellen in zeer 

 brokkcligc slakken over, L. if. 103 (Batav. nf>. 4) waarin de 



