596 



veldspaathkristallcn zich slecIiLs nog alsdoffe, melkwitte viekjes 

 aan het oog voordoen. Vele derzelven zijn puimsteenachlig 

 opgeblazen; de meesten bezittcn , wel is waar, nog eene zekere 

 mate van vastheid en vormen nog een zamenhangend geheel, 

 maar kunnen echter met den hanier ligtelijk fijn geslagen wor- 

 den, tenvijl eenigcn reeds van zoo nabij tot den overgang in 

 aarde zijn genaderd, dat zij met een mes doorgesneden kunnen 

 worden. Slechts omtrent het middengedeelte van de helling 

 des kegels trof ik eenige zeer groote puinbrokkcn van trachiet- 

 lava (ter hoogte van 15 voet) aan, Avclke minder poreus waren 

 en nog de vastheid van het gave rotsgesteente bczalen. 



Gaat de verwering in deze mate voort , dan zal misschien na 

 verloop van een 500 tal jaren de gansche kegel slechts nog 

 een hoop van roodachtig gele Iccm- of klciaarde uitmaken ; men 

 zou alsdan niet meer in staat zijn deszelfs oorspronkehjke natuur 

 van eruptie kegel te herkennen en wanncer alsdan deaardhoop, 

 ten gevolge van het opvnllen der spleten (met de massa der 

 verweerde rotsen) ingezakt en misschien vijfhonderd voet lager 

 zal geworden zijn, zou de tcgenwoordige hoogte van 5,100 

 voet, welke door barometer waarnemingen is verkregen, voor 

 veel te hoog moeten beschou^yd worden. 



Is men met inachtneming der meest mogelijke voorzigtigheid 

 en met groote inspanning tegen de op enkele plaatsen zeer steile 

 helling van den kegel opgeklommen, zonder in de spleten en 

 kloven, welke den bezoeker overal tusschen de puinhoopen 

 aangapen, de beenen tc breken enheeft men,zeer vermocid, den 

 eenigzins vlakken schedel bereikt, ook dan nog moot men de 

 plaats uitkiezen waar men den voet zal zetten, ten einde niet 

 over de hoekige steenbrokken te struikelen. Onder de duizenden 

 van kloven, somtijds ter diepte van 10 of meer voet, welke 

 den schedel doorgroeven, onderscheidt zich eene meer aanmerke- 

 lijke kloof, eene hoofdspleet ,- welke hoezeer reeds op eenige plaat- 

 sen toe gevallen, is zij op anderen echter wederom wijd gapend, 

 loopt in eene dwarsche rigting, van het Avestennaar het oosten? 

 bijna door de gansche krnin been en stort zich op eene plaats , 

 ongeveer in het middengedeelte "der kruin, ter diepte van 100 



