voct loodregfc naar beuedca, oiii zicli in eon Itul voort to 

 zcUeu. Alliicr is zij 15 voet breed 5 zonder brug kan nioii de- 

 zelve evenmin passcren, als het mogelijk is zondor ladders in 

 het hoi, hetwelk in ccnen duistercn afgrond, misscliion in do 

 nog geopende kratcrschacht! voert, af te dalen. Ilet schijnt, 

 dat dezc opening de jongste uitbarslingspleet of de laalstekraLcr 

 van den cruptie kegel was, waaruit de grootste hoeveelheid dam- 

 pen te voorschijn kwam. ' 



Sleclits aan de westzuidwestzijde (den rand) van den top, van 



waar men over de vlaklc van Soemedang naar Bandong hcen- 



ziet, is een klein gedeclte van het woud geveld gewordcn en 



de bodem ontwijfelbaar door kunst gehjk gemaakt. Hier hgt, 



namelijk, een vierhoekig plekje, dat eene lengte en eene breedte 



heeft van 10 a 15 voet en door een verhoogden rand in den 



vorm ecns muurs omgevcn is. Een uit- en ingang, op de wijze 



van een dcm- gevormd, vindt men in den 3 voet hoogen, nil ruwe 



steenen gevormden rand. Li het middenpunt van dit plekje 



staat een langwerpig teerliugvormigc steen, welke eene breedte 



en dikte van 2 voet en eene hoogte van 0^2 voet heeft, waarvan 



het bovenvlak, even als dezijden, effen en glad geliouwen zijn. 



Deze steen vormt derhalve, naar zijne gedaante te oordeelen, 



een ruw altaar en werd misschien tot een dergelijk einde ge- 



bezigd, wanneer de Javarien al biddende daarom hcen knielden, 



terwijl eene wicrookschaal hare dampen op hetzelve ontwik- 



kelde. Hij is het, de hcilige steen, welke van lijd tot tijd nog 



enkele pelgrimmen bergopwaarts lokt, ten einde alhier te aan- 



bidden of eene gelofte te vervullcn, en waardoor de bergtop 



bij de oraliggende beAVoners bekend blijft. Hij is nit dczelfde 



soort van lava (Bat. n^. 2) gehouwen, waaruit de andere puin- 



brokken des kegels bestaan; uithoofde dit gesteente bijua in 



eene gelijke mate verweekt en reeds verweerd is als bij de 



overige puinbrokken wordt opgemcrkt, laat zich hieroit den 



hoo"-cn ouderdom van dit gedenkieeken van inenschelijke bc- 



schaving opmaken. Men mag immers niet aanuemen, dat zij, 



die dit gedcnkteeken oprigtten, daartoe een reeds half verganen, 



brokkeli"^en steen zonden gekozen hebben; het is integendeel 



