600 



\ 



Zoo wordt hier letlerlijk en onder onze oogen bevestigd , 

 Avat (in hot motto dezer schets) de dichter zingt: hetgecn 

 Troeger grond was is thans bergtop. Uit welke onmetclijke 

 dieptc van het gloeijende of gesmoltene binnenste der aardo 

 magdeze lava zijn opgeweld, die later van boven verhard en in 

 enkele slakken verdeeld, thans den hoogsten top van den Tam- 

 pomas uitmaakt? — waar de rciziger, blootgesteld aan de snijden- 

 de koude van den oostewind en van de wolkennevelen, een gering 

 gedeelte van die warmte wenscht te bezittcn, welke zonder 

 twijfel nog heden aan den oorspronkelijken haard dezer puin- 

 brokken gloeit! 



Gelijk reeds vroeger is gemeld geworden^ kwam ik ecrst ten 

 11 ure in den pasanggrahan aan, — de koetsier had mij reeds ten 

 8 ure terug gewacht , — en zette ik van daar (na van kleederen 

 verwisseld te hebben, die, in het voorbijgaan gezegd, er regt 

 vulkanisch uitzagen) mijne reize verder voort, gcdurig lager langs 

 de steenachtige, oostelijke helling van den Tampomas naar het 

 uitgestrekte laaglaud van Cheribon afdalende. Ik wierp nog meni- 

 gen bhk naar de kruin van den Tampomas, die beurtelings in 

 w olkennevel gehuld was en kwam des namiddags hier aan. Eene 

 beschrijving der streken, welke ik van hier tot Cheribon heb 

 doorgetrokken en welke mij geene gelegenheid aanboden tot het 

 doen van bijzondere opmerkuigen, laat ik hier niet volgen; 

 dezelveu zijn daar en boven zeer bekend en reeds elders beschre- 

 ven geworden. De voortreffelijke inrigting der posterijen, der 

 wachthuizen, die op geregelde afstanden langs den* weg zijn 

 geplaatst, de goede, wel gevoede paarden en de uitmuntend 

 onderhouden wegen (die niet in alle residentien zoo bijzonder 

 gocd worden aangetroffen) bragtcn een aangenamen indruk te 

 weeg bij mij, die nog voor zoo korte oogenbhkken de woeste, 

 ijzingwekkende, schijnbaar alle regelmaat ontberende natuur 

 verlaten had. 



