C20 



zwartOj evenwijdige strepen slaat hij daar en blikt, sclujnl)aar 

 althans, onbevrcesd op de spitsen der lansciij Avelkc hem van 

 vier zijdcn in driedubbele rij tegenblinken. Hierop gaat hij 

 met eenigzins plonipen tred eenige malen op en neder en Ylijt 

 zich eindelijk op den grond neder. De kronkelend opstijgendc 

 rook en het verbranden zijner kooi, die nu geheel in vlam 



r 



sLaat, clit alles schijnt hem niet te dccren. Het is als of hij 

 nadenkt, als of hij een besluit neemt; Avant wie kan zeggen, 

 hetgeen in de dieren omgaat en of zij niet zoo iets bczitten, 

 dat naar gedachten zweemt. Hij staat nu eindehjk op en lang- 

 zaani trecdt hij door de opene riiimte naar de eene zijde van 

 het carre toe, waarover hij rustig het oog laat gaan. Een 

 prachtig schouwspel! Aan dien kant gcen uitweg ziendc, gaat 

 hij naar de andere zijde, maar vindt ook daar elken uitweg 



r 



ter ontvlugling voor hem gcsloten. Vertwijfehng schijnt hem 

 aan te grijpen^ hij laat een kort en schor gcbrul hooren en 

 vangt aan (luide kreten van toejuiching en van verrassing 

 gaan onder het volk op) in een galop langs de piekcn te loo- 

 pen 5 door welke hij in eene schuine rigting tracht been tc 

 breken. Maar overal, waar hij het carre nadert, dalen een dozijn 

 lansen te gelijk nederwaarls, die hem noodzaken zijn loop 

 meer binnenwaarts te rigten. Nu beproeft hij hetzelfde op eene 

 andere plaats, maar ook aldaar ontmoet hij de ijzeren spitsen, 

 waai\oor hij wederom uitvvijkt. Zoo zet hij zijn kattengalop 

 in allerlei bogten voort, totdat hij, tot Avoede vervocrd, eene 

 laatste poging waagt en regelregt op het carre inspringt. Op 

 de lansspitsen gevangen, tuimelt hij achter uit, rolt een paar 

 maal hals over kop over den grond, springt weder op de 

 beenen, doet nog eenige stappen verder, totdat hij nieuwe 

 lanssteken ontvangt en zich onivrentelende A^oor de laatste maal 

 in het stof bijt. Nu tredcn eene menigte gcAvapenden nadcr, 

 ten einde de spitsen hunner lansen met het blocd van hot 

 koninklijke dicr te verwen, hctwelk sedert zijne eerste komst 

 uit zijne kooi ter naauwernood een dof geluid liet hooren. 



Hoe gruAvzaam dit spel ook moge zijn, zoo Avordt het door 

 diiizenden zoo brninon als bkinkcn, ja, zelfs door kinderen en 



