630 



tot het besproeijen met water, is dezelve thans echter voor het 

 grootste gedeelte eene wildernis, waar slechts tijgcrs huizen, 

 terwiji zoowel de overlevering, als de grondslagcn van luuren, 

 welke eene Icngte hebben van vele mijlcnj de bewijzeii \er- 

 schafFen, dat hij voor ongeveer vicrdehalve eeuw, tijdens den 

 bloei van Modjopait, over deszelfs geheele uitgestrektheid be- 

 woond was. Van deze vlakte en van Kcdiri in het algenieen gel- 

 den de woorden, waannede A. v. Humboldt zijne beschrijving der 

 grot van Ataruipe eindigt: ((so sterben dahin die Gcschlechter der 

 menschen. Es verhallt die riihmlichc Kunde der Volker.)) enz. 

 De bew oners der vlakte zijn verdvvenen; hunne tempels en 

 paleizen zijn tot puinhoopen vervallen en de grondslagen van 



derzelver nmren liggen verholen tusschen het digtc kreupelhout 

 der woudcn. i) 



Onze weg licp over sawa's, w^elke thans droogstonden, door 

 de vlaktCj welke eerst in de onraiddellijkc nabijheid van den 

 voet des Wilis aanvangt met eene zachte glooijing op te stijgen. 

 De hitte der zon, door geen enkel wolkjc bcdekt, word door 

 den gewonen zuidewind geteinpcrd, welks koorls verwekkende 

 eigenschap vooral zijnen invloed uitoefent op personen, die eerst 

 kortelings uit Enropa zijn aangekomen. Deze koortscn zijn 



echter niet boosaardig en slijten van zelve na verloop van 

 eenigen tijd. 



Van den oostelijken voet van den Wilis strekt zich een met 

 woud bedekt, doch niet zeer hoog voorgebergte in de vlakte 

 uitj goenocng Praoe geheeten. Wij reden langs deszelfs zuid- 

 waarts gelegen voet, stegen allengs hooger op en bereikten 

 binnen korten tijd den eigenlijken voet van den Wilis, alwaar 

 wij eenen kleincn rotswand gewaar werden met twee openingen, 

 welke den tocgang verleenden tot een hoi, dat in dezen rots- 



*) In het oostelijkste gedeelte der glooijende vlakte, in het profiel voorgesteld, 

 treft men, oostwaarts van Wclingin, dicn grootcn muur, of althans nog de grond- 

 slagcn van dezen uit gehakken steenen gcbouwden muur aan , welke zich van den 

 berg Wilis in eene zuideiijke rigting tot aan het strandgcbcrgte uitstrcktc en bier 

 misschien de grensscheiding uitmaaktc tusschen het rijk van Modjoptat en de mcer 

 oostwaarts gelegcne vorstendommen. 



