QU 



Vrieudelijk werd ik ten liuizc van dou Cuiitiulcur dczer plaub 

 ontvangen^ inhet distriklshoofd (die liier, in plaals van Deinang, 

 Wedono wordt genoemd) vond ik een zeer bercidwilligon Javaaii, 

 die alles Avat noodig was tot. liet beklinim(^n van den Keloel, 

 als koeli's, paardcn en levensmiddclen legen den \ulgeiidcu 

 inorgen vroeg in gereedheid bragt. De rijkdoni dei- oniliggende 

 wondcn in voortreflclijke houtsoorten werd men ten hnize van 

 don Conlroleur gcwaar in de inenigerlei rneubelen, waannede 

 het logeinent gelieel en al opgcvuld was, teruijl de overvlocd 

 van visch, welke de beken van deze slreek upleverden, niet 

 minder blijkbaar was op de lafel , waarop versclieideuc zeer 



roote vvaterbew oners, zoo gekookt als gebraden, pronkten. Near 

 mij door mijn gaslhcer werd verzekerd, vindt men deze groote, 

 menigwerf 2 voet lange, naar evcnrcdighcid dikke en sni.ike- 

 lijke visselien in zeer groot aanlal in de klcinchckcUj welke, in 

 diep uilgespoelde beddingen, van den Keloet afstroomeu en in 

 de Brantes nitwateren en die zeer dikwerf, vooral ter plaatse 

 waar zij kromten in derzelver loop maken, klcine maar dicpe 

 bekkens vormen. In deze bekkens is het, dat men vischt. Dit 

 verschijnsel komt mij der vermeldiag waardig voor, dewiji men 

 in zulke kleine beken altlians zeer zeldzaam groote visschen aan- 

 trcft, ja, dew'ijl zij zelfs op Java in grootere beken dan die, welke 

 men in de nabijheid van Blitar aantreft, te vergcefs worden 



ezoelit, Zou de zandige gesteldlieid des bodems en de hel- 

 derheid van het water, in verband met de hooge temperaluur 

 der vlakke streek, bevorderlijk zijn tot de onlwikkeling van 



sommige visschen? 



De hoogte der Aloen-plaats te Blitar bedraagt 50S voel^ de 

 vlakte hgt dcrlialve slechts 208 voet hooger dan Kediri en het 

 verval der beken is gering. (Afstand van Kediri tot aan Blitar, 

 langs den grooten weg, 34 palen.) 



Ik vernam , dat de regen ook te Blitar het gansche jaar ge- 

 duurd en eerst voor eenige dagen opgehouden had. In de 

 Preanger-Regentschappen liad het tot in het begin van Augustus 

 dagelijks en zoo sterk geregend, dat men niet in staat was ge- 

 wecst de geplukte koffijboonen te droogen, waarvan, tot groot 



(T 

 O 



