644 



gelcgeii ^\as. Heiiide en verrc was de vlakke grond van den voet 

 des bergs, dien wij ovcrtrokkeu, met een oorspronkelijk woud 

 bedekt. Aanvankelijk voerde de weg ons, wel is waar, nog door 

 koffijtuinen, maar deze waren, gelijk duidelijk bleek, eerst 

 voor korte jaren aangelegd en hier door Dadap^ ginds door 

 gespaarde overblijfselen van het oorspronkelijke woudgeboointe 

 beschaduwd^ onder het laatste v^^erden zelfs Djati-boomen aan- 

 getroffen en men zag hier deze beidc in gedaante zoo verschil- 

 lende gewassen, weike een bodem en een klimaat zoogeheel van 

 een tegenovergestelden aard vereischen, — de Djati-boomen, die 

 in dorre, verzengend heete vlakten, de koffijplant daarentegen, 

 welke in Aea doorweekten, kouden en aan humus rijken bodem 

 der berghellingen te huis behoort, — door de hand des planters 

 wehg en ongehinderd naast elkander gedijen. Weldra verloren 

 wij ook deze geringe sporen van bebouwing uit het oog ende 

 Avegen, "vvelke nu slcchls nog tocpaden waren, tusschen dc verre 

 van elkander in het woud verspreidliggende gehuchlen, werden 

 allengs smaller. In het woud, dat uit eene zeer groote verscliei- 

 denheid van geboomte bestond, werden menigvuldige soorten 

 van Uvarien en Unonen^ met eenschoon bladerengcwelf versierd, 

 aangetrofFen; nu eens werden dezeafgevvisselddoor dorre leelijke 

 Djati-boomen, dan w^eder door eene Cassia^ oi Aoor <\e Acacia 

 iimbraculiformis ^ wier takken, met een schoon en fijn-gevind 

 gebladerte versierd, zich als schermen boven den stam uit- 

 breiden^ hier endaar werd men lusschen dezelven v^'AA^ Areng- 

 palmen gewaar, van welke velen door verschillende soorten 

 van Rotan digt waren omslingerd, elders weder eene kleine, 

 docli sierlijke Areca , ginds vend men bosehjes van bamboos, 

 terwijl op andere meer opene, met gras bedekte plekkeu de 

 ColbeiHia ohovaia werd aangetroffen. Op vele plaatsen ont- 

 dekte men, boven al het geboomte uit, enkele kruinen van 

 verschillende i^/cM5-soortcn, reeds op vcrren afstand aan der- 

 zelver wijd uitgespreide en nederwaarts hangende, met digt 

 loof bedekte takken kenbaar. Rijker aan schaduw dan elke 

 andere soort van wondgeboomte, rust de vennoeide reiziger 



bij voorkimr onder het lommer van hare zuilenvorrnige takken , 



