656 



toeschecxi ah ware ik iti ecu oorspioiikclijk geboi'gtc vciplaatst 

 en ik Syeniet aanti'of, dat volkoinen van gclijke hoedanigheid 

 was als datgene, hetMclk ik in de bergketenen van noorfelijk 

 Sumatra had leeren kennen. Syeniet in den kratcr eens vul- 

 kaans! Aanvankelijk vond ik dit gesteente als puinbrokken en 

 rolsteenen van middelmatige grootte, die met stukken zuivere 

 hornblende en met basalt- en porphyrachtige lava-soorten 

 van verschillenden aard in de vloedbcdding door een lagen; 

 later zag ik hetzelve aan de wanden der kloof in ontzaggehjk 

 groote blokken op elkander gestapeld liggcn. Met gespannen 

 ver^achting om nadere opiossing omtrcnt het aanwezen alhier 

 van deze steensoort te bekomen, vervolgde ik mijn v^eg door 

 de kloof, mijne krandjangs (korven) met de rotsstukjes, die 

 ik met mijn hamer afsloeg, vullende, toen ik eensklaps door 

 een zwerm van groote wcspen J) (horselcn), die misschien door het 

 geluid der slagen met niijnen hamer schuw waren geworden, over- 

 vallen werd. Woedend vielen zij op ons aan; te vergecfs be- 

 proefden mijne Javasche begeleiders, hoeveel moeitc zij hiertoe 

 in het werk stelden, om dozen onvcrwachten vijand van niij 

 af te weren. Ik ontving vier stekcn aan het hoofd; de pijn was 

 echter zoo buitengewoon hevig, dat ik bijna alle bewustzijn 

 verloor, en door de Javanen half gedragen , ter naauwcmood 

 zooveel kracht behield om deze onheil vo^rspellende kloof 

 te verlaten en naar het hooger gelegene geboomte, ter regter- 

 zijde derzelve staande, te vheden. Hier wierp ik mij door pijn 

 gefolterd, te vergeefs naar water smachtende, op den grond 

 neder, terwijl de voortzetting van ons onderzoek voor hcden 

 geheel en al gestaakt moest worden. Hevig zwollen de zachteredee- 

 len van hethoofd^terplaaLse waarik gewond was^ op; ongeveer 

 5 minuten nadat ik de steken had ontvangen^ opcnbaai^e zich 

 een gevoel van misselijkheid en gcraakte ik aan het brakcn, 

 datgcpaardgingmet ecne nciging tot kramp in de kaken, welke ik 



Men treft op Java verscheidcne soorten van groote wcspen (horaelen) aan, 

 die meer of minder giftig zijn; zij wordcu door de Javanen ondtir den algemeenen 

 gesiachtsnu<am „tauon" begrepcu; door de Soendanezen worden aij ^enggang" 

 gehceten. Men treft dczelven voomamelijk in rotsachtige bergstrcken aan. 



