-■^ *^ 



067 



andere bestanddeoJen voorkomen; behalve eiikclo zoer grootc 

 afgczoudcrde kristallea \an epidot en diallag, namelijk, v(;H 

 magneelijzer en olivien, Melk laatste bestanddecl , gelijk 

 men vveet , voornamelijk sommigc basalton kcnmcrkt. Do 

 diiidelijkste overgangen van dcze sycniet en syenict-lava in 

 trachict en in hornblcade-lava — vergel. Batav. n" 6. b, 10 

 (L. 229), 19 (L. 232) en 21, zijn op eene vuldoende uijzi^ 

 herkenbaar. 



Mijne verzamelde stcenen waren reeds iiigepakt en met noin- 

 mers voorzien^ nog hield ik niij onledig met Let outwerpcn 

 dczer beschouwingen , tocn de zon reeds acliter den zoom van bet 

 woud verdween en zij hare laatste slralcn in eene horizontale 

 rigting op niijn groen loofge\velf schoot. Schilderachtig gleed haar 

 schijnsel tusschen de stammen van het Anggring-boschje been 

 en kleurde zij nog met een gouden gloed de boogste zuidcbjke 

 rotsspitsen van den Keloet, welke men van bier in bet oost- 

 zuidoosten gewaar werd, totdat op het befeJijk dooven van bet 

 daglicbt de gelijkmatig duistere tint der avondscbemering volgde, 

 Vele wilde banen kraaiden in bet wood; nog eenige andere 

 vogelen lieten bun gekweel booren, maar weldra zweeg aller 

 stem en de stilte van den nacbt werd slecbts afgebroken door 

 het knetteren onzer wacbtvuren, Avelke door de Javanen zor^-- 

 vuldig werden onderhouden. Slechls van tijd tot tijd vernam 

 het oor een dof getrappel en geruisch in het woud, hetwelk, 

 naar niij de Javanen verzekerden, veroorzaakt werd door wilde 

 stieren (banteng's, Bos sundaicus), wier nacbtebjkepaden door een 

 helderen sterrenbemel en door de sikkelvormige halve maan wer- 

 den beschenen. Mijne Javasche reisgenooten lagen of zaten digt 

 bij elkander om de vuren gehurkt en verhaalden elkander den 

 toedragt der laatste uitbarsting van dezen berg, waardoor niet 

 slecbts Iiiei'boven, maar zelfs verre benedenwaarts, in den gan- 

 schen omvang des vulkaans, al het woudgeboomte tot op chu 

 laatsten kiem was vernietigd geworden. 



Het Anggring-\youd (Parasponia parvi flora Miq.), het w elk thans 

 weder alle hoogten en laagten bedekt , is derhahejongerdan deze 

 nitbarsting; het geboomte, welks jengd men bij den rersten blik 



3 



