676 



zich van daar, met eene geringerc brecclte, naar den noor- 

 dei'top voort, maar vormt eerst (aan de noordoostelijke 

 zijdc van Lot nicer) eene dicpe tussclienruimte, M^aar achter, 

 tusschen de toppen I en III, eene groote kloof (lahar) i) berg- 

 afwaarts loopt, alvorens hetzelve aan den binnemvand van den 

 noordelijken top, gelijk in Figuur c/S wordt afgebecld, weder 

 te voorscljijn treedt. Hier vonnt hetzelve eene smalle zandlaag 

 (b. b.), boven welke zich de rotsmassa's (a. a.), waar het als 

 binnensl bckleedsel tegcn aan ligt, hoog verheffcn. Ook aan 

 doze rotsen bemerkt men eene zekere, hoewel geringe mate van 

 regelmatigc afzondering; zij vormen langwerpige, bijna cilinder- 

 vormige massa's, Avelke loodregt oprijzen en in eene stompe 

 kruin eindigen. Het allerduidelijkst bemerkt men de afzondering 

 der trachiet-vvanden in enkele zuilen aan den zuidelijken top, 

 alwaar zij zich in een zcer schoonen vorm, zoowel aan de buiten- 

 waarts gekeerde westelijke helling, als mede aan den binnen- 

 waarts gckeerden wand van dezcn rotstop vertoont. Dchoogste 

 laag bestaat uit eene ongevccr 40 voet dikke zandbank; hierop 

 volgt een voorsprong en dan eene tvveede , ongeveer 60 voet 

 dikke, zandlaag* hierop volgt wederom op nieuw een voorsprong, 

 welke €chter, even als de eerstgenoemde , in geene horizon- 

 tale rigting loopt, maar glooijend, evenwijdig met de berghelling, 

 atdaalt en met een scherp begrensden rand nitloopt^ deze rand 

 stort zich 400 voet diep, tot op den oever van het meer 

 benedenwaarts, zet zich waarschijnlijk tot op eene gelijke diep te 

 beneden den spiegel van het meer voort en vormt een naakte 

 rotswand, die uit enkele, maar digt nevens elkander liggende 

 trachiet-zuilen bestaat. Deze zijn vierkant, en staan loodregt en 

 evenwijdig nevens elkander; hiinnc geledingen schijnen, bij eene 

 dikte van 4 a 5 voet, eene lengte te bezitten van ongeveer 100 voet. 

 Al het overige, uitgenomen deze rotsen, is met zand over- 



V Mijne begeleiders noemden deze kloof lahar Soemoet en beweerdcH; dat zij zich 

 m den kali Lckso uitstortte; dit kan echter uiet die kali Lekso ztjn, welke liezui- 

 den WOlIngin loopt. Ik geloof veeleer, dat zij hare iiitwateriTig heeft in de kali 

 Konto, welke in harcn loop langs den noordoostelijken en noordelijken voet van 

 den Kcloct stroomt. 



