681 



oever betraden, brak de nacht aaii; uitlioofde der duislcrnisen 

 het geyaar van tijgers (waarvan dezc Avondea weinelen) zagen 

 Avij ons genoodzaakt fakkclcn te ontstekenj bij \^ier schijnsel wij 

 hct Avoud doortrokken. Ecn reuk als van krcngeii vervuldede 

 liiclit; deze Averd (naar de verzckering der Javanen) door iiiels 

 anders veroorzaakt dan door de uitAA aseming der bloenikolvcn van 

 zekerc Arumsoorten (Amorphophallus A'ariabilis BL e. a.), welke 

 alhicr menigA^uldig voorkomcn. Onzc karavaan, bcdnclit voor 

 lijgers, zcttede den togt, doch digt zaanigedrongcn voort en 

 lelkens, Avanneer zich een geritscl in liet AAOud deedliooren, ver- 



iclireeuAv 



!1 



onafgebrokcn tot aan Breni en tot heesch A\^orden toe a\ erd voort- 

 gezet: daarenboven ging, op bev(;l van denWedono, terAveder- 

 zijde van niijn paard, een JaA^aan met uitgctogen sabel ! ter niijner 

 bedekking^ de bonding der Javanen bcAvees ovcrigens zcerdui- 

 delijk, dat het menigvuldig voorkomen van tijgers in deze strckcn 

 hun bij ervaring bekend Avas. Wei belionden kAvamen Avij echter 

 aan het dorp Breni, toen Avij, ten 8 ure nit het Avoud tredende, de 

 tallooze menigte van vriendelijke sterren geAvaar werden, welke 

 ons uit de hcldere lucht toeblonken. 



Onder het geblaf der honden trokken Avij de oniheining van 

 het kleine dorpje binnen ^ en nainen Avij plaats in het huis van het 

 hoofd des doi-ps, hetwelk, zoo als gewoonlijk, uit eene bamboeshut 

 bestond. In Aveerwil der harde legerstede, op een bale-bale, 

 rnstte ik met veel genoegen uit en genoot ik het aangename 

 gevoel van het gezellige leven, nu ik Aveder vertrouwelijk onder 

 menschen en aan een menschelijken haard gezeten Avas. Het 

 weldadi^e Aan het srezelliffe verkeer deed zich hier te sterker 



,"0 »u.^ ^^v-i- Qv.^.....j5 



jevoelen, naarmate de groep van hutten geringer, naarmate de 

 ligging deizelven, in bet midden van uitgestrekte A^ ildernissen, 

 eenzamer Avas. Ook scheen het alsof de gastheer en al zijn 

 huisgeclierte zich over ons bczoek verheugden; vi^el is Avaar, 

 onze komst slrekte ten verderve aan eenige gevederde bcAVoners 

 dezer kolonie, eenige hoenders moesten er voor bloeden, ja, 

 de levenskiem van verscheidene toekonistige geslachten A\erd, 

 urn onzent Aville, reeds in het ei vernietigd en moest in depan 



