f 



710 



ren. ») Den Javanen vaa Welingia was de naam van dezen alou- 

 den zetel van de godsvereering der Brahmanen onbekend 5 gehecl 

 vergeten lag hij hier in de duistere wouden begraven en geen 

 audere toegang leidde tot denzelven dan de paden der banteng- 

 koeijenj wier versche mest alhier op de terrassen in het rond 

 verspreid lag. 



Langs dezelfde bergrib onzen weg vervolgende, kwamen wij , al 

 hoogerklimmende, nog over verscheidene vlakke voorsprongen , 

 alvorens de eigenlijke kegel van den Kawi zich steiler begon te 

 verheffen. Reeds ten 3^/2 ure begon er een zachte regen te vallen, 

 ten gcvolge waarvan de bodem moerassig en wij eindelijk geheel en 

 al doornat Averden. De Javanen, die, gelijk bekendis, zich hoogst 

 ongaarne aan den regen blootgesteld zien , wilden overal , waar de 

 helling slechts eenigermate vlak was, halt houdeu en hutten op- 

 slaan; slechts met de grootstc moeite dreef ik hen, tot SVs ure, 

 tegen de helling op, en gaf toen, overtuigd zijnde, dat wij de 

 kruin niet meer konden bereiken, de toestemming om halt te 

 maken. 



In gestadigen regen en wolkennevel legerden wij ons aan eene 

 steile helling, alwaar geen vlakken grond, ter breedteyan eene 

 band, te vinden was 5 wij haastten ons eene groote menigte 

 schermachtige bladen der boomvarens te kappen, ten einde daar- 

 uit een dak te vormen ; op deze hoogte was hiertoe geen betere 

 bouwstof te vinden. Ik lietde kleine hut onderden voorover hellen- 

 den stam van een Agapetes-boom brengen enontdeedmij allereerst 

 van mijne natte kleederen 2) ^ terwijl eenige andere Javanen hout 

 bijeendroegen en vuren ontstaken, wier heldere vlammen weldra, 



*) Dit standbeeld namen wij mede naar de kruin des bergs, alwaar het is blij ven liggen. 



*) Vele reizigers en vooral leden der natuurkundige commissie, welke de geberg- 



ten van Java en Tan Sumatra bczochten en alles niet zoodanig hadden ingcrigt om 



ten alien iijde, b. v. in een waterdigten koffer, van leder vervaardigd, drooge kleederen 



met zich te voeren, hebben aan de gevolgen van het doornat wordcn het leven ver- 



loren. Zonder ecnig nadeel draagt men nattc kleederen, zoolang men in bewcging 



blijft, maar zij hebben een des te nadeeligeren invloed, zoodra men zich niet van 



dezelveu ontdoet, wanneer men de beweging staakt en halt maakt. Heeft men dan 



tevens eene grootere hoogte in het gebergte bereikt, zoo brengen zij eene koude te 



weeg, welke de tanden doet klapperen en — buikloop en kooits zijn er de gevol- 

 gen van. 



