712 



van den lorken- en pijnboomvorm op Java, dien ik sedeft 1838 

 niet meer had gezien en die zoo eigenaardig op alle bergkruinen 

 van Oost-Java, yqu den goenoeng Lawoe af, boven de zone 

 van 5,000 voet te huis behoort. (Op den goenoeng Keloet 

 konil deze booinsoort, uithoofde van de geringe hoogte des 

 bergs niet voor.) Al hooger klimmende, ontmoetteden wij eene 

 Strobilanthes-soort, vonden wij Rubos-soorten, een kleinen Mela- 

 stoma-boom , en enkele struiken der Antennaria javanica vertoon- 

 denzich^ eindelijk echter, ongeveer 700 voet beneden de hoogste 

 kruin, begon het woud bijna uitsluitend uit eene soort van 

 eikenboonien (Quercus pruinosa Bl.) te bestaan, welke slechts 

 30 voet hoog groeitj doch met een digt bladerengewelf bedekt 

 is; de kromme alpenstaramen dezer boomen waren met mos 

 bedekt, terwijl eene menigte Usneen van hunne twijgen , welke 

 een digt ineen gedrongen loofgewelf droegen, naar beneden 

 hingen. Wcldra bereikten wij de grens dczer wouden-, door 

 eene scherpe afscheidingslijn begrensd, hidden zij ongeveer 

 200 voet beneden den hoogsten top eensklaps op, als waren 

 zij geveld geworden; — zij werden hooger op vervangen 

 door eene dorre helling, welke slechts met het bleekge- 

 kleurde bosgras (Festuca nubigena) was begroeid en waarop 

 wel eenige Casuarina's, maar geen enkele eikenboom hier 

 of daar verstrooid meer voorkomt. De eikenwouden vormden 

 derhalve rondoni den berg slechts een 4 a SOO voet breeden 

 gordel of krans, waarboven de hoogste spits zich geheel kaal, 

 of althans slechts met gindsche grassoort begroeid, ter hoogte 

 van 200 voet verheft. Een sclierp kontrast vormden de plant- 

 aardiffe bekleedingen dezer beide, nevens elkander gelegene 



-?' 



bergzonen aan het oog , — het donkergroene , lommerrijke 

 loofgewelf der eikenboomen en de bleeke, eer heldergrijs dan 

 groen gekleurde grasbodera , zonder dat het doenlijk was eene 

 natiuirlijke verklaring voor het eensklaps ophouden, het plot- 

 seling beperken der eikenwouden te vinden. 



Met verdubbelde nieuwsgierigheid, — reeds zoo nabij aan 

 de kruin des bergs genaderd zijncle! — kloramen wij nu tus- 

 schen de grasbossen bergwaarts op; weldra bevonden wij ons 



