713 



op eeae nok, weike eene lialfcirkelvorniige gcdaante hadenoii 

 Avelker noordelijkst godeelte wij het eerst (ten 7 ure) aaiikwa- 

 men. (Het was de westelijke helling van het noordelijkc nit- 

 cinde der bcrgnok , langs welke \vij den berg hadden boklommen.) 

 Wij bevonden ons op den hoogsten, Mcslelijken bergrug van 

 den middensten en hoogsten der drie Kawi-bergtoppen, of, met 

 andere woorden, op den eigenlijken Kawi. Evenals zijnenaastbij 

 gelegene helling was hij slechts met bosgras begroeid. Er woei 

 een snijdend koudc wind , doch vcrhcugd ons doel tc hebben be- 

 reikt, ijiden wij naar het hoogste middengedeclle der bergnok, 

 welke verdernaar het zuid-zuidouslen lag. Te dezer plaatse, waar 

 de nok het breedst is, vonden wij nevens elkander twee vierkante, 

 door ninren omringde ruimten_, w elke door middel van openingen , 

 in den vorm van deuren , met elkander in gemeenschap stonden en 

 eene uitmuntende plaats opleverdenom er ons bivouak in op te 

 slaan. De 5 a 6 voet hooge muren, Avelke uit ruwe steenen en 

 aarde waren opgebouwd, leverden eene beschutting voor den 

 wind , terwijl de drooge grasbodem , door de zonnestralen besche- 

 nen, eene verkwikkendewarmte ontwikkelde. Terstond werden 

 een aantal Javanen uitgezonden om boomtakken te kappen , ten 

 einde daaruit , in de voor den wind beschutte hoeken der zoo even 



jhutten te bouwen; weder anderen 

 ontvingen last drinkwater te halen uit eene bron , welke w ij 

 aan den noordoostelijken voet der nok hadden gezien, terwijl de 

 ovcrigcn vuur aanlagen, of, tcr bcreiding van het nachtelijk 

 leger en tot bedekking der hullen, gras sneden. Tcrwij! alle Java- 

 nen aan den arbcid waren, repte ik mij om op een der hoogste 

 plaatsen van den rand (of des muurs), welke eene breedte van 3 

 voet had, mijne instrumenten te stellen, ten einde peilingen naar 

 alle zigtbare gebergten te maken, zoolang de dampkring vrij 

 vanwolken was, Niet geringwas mijne verwondering , toen ik 

 hier, tusschen de grasbossen, welke de muren bedekken, een 

 plantje voud, dat ik, in 1838, slechts op eenen enkelenberg 

 (op den Tengger) aangetroffen en Anacyclodon pungens genoemd 

 had, en dat hier met zijne witte bloempjes in grooten getale de 

 oude muren versierde. Hoe zeldzaam deze plant moet voorko- 



