808 



Tcrhaal wordt medcgcdecldj doch het hoofd Kjai Dadap Petak 

 wordt gehecten. De godsdienstige gebruiken der tegenwoordige 

 bewoners, die noch tempels, noch scholeu bezitteiij zijn met 

 zoo veel vreemdsoortigs vermengd geraakt en zoodanig verbas- 

 terdj dathet naauwelijks der moeite waardig is eenig onderzoel 

 daarnaar in het werk te stellen. leder dorp heeft een Doekoen , 

 half priester^ half geneesheer. In hunne huizeii hebben zij beelden 

 van heiligen of poppen, waaraan zij offeren en welke waarschijniijk 

 de afgodsbeelden hunner talrijke De^vo's zijn. Zij zijn uiterst 

 donij kinderachtig bijgeloovig en niet in staat eenige verklaring 

 hoe genaamd te geven van de gebruiken ^ welke zij naaroude 

 herkomst en gewoonte nayolgen. Jaarlijks vieren zij een feest in 

 het zandmeer en brengen zij offers aan den eruptie-kegel Bromo, 

 welke naam zonder twijfel betrekking heeft op Brahma. Dui- 

 zenden in feestgewaad gedoste mannen, met \rouwen en 

 kiodcren^ verzamelen zich alsdan tot het vieren van dit offer- 

 feest, (( Slamatan , » aan den voet van den Bromo en legeren 

 zich in het dorre zandmeer, waarin eenige hutten opgeslagen 

 zijn. De opperpriester beklimt den kraterrand van den Bromo, 

 ontsteekt wierook en smeekt om den zegen der goden Dcwo 

 Sanghjang Toengal, Pandoe Dcayo Noto, vooral echter bid- 

 den zij den zegen af van hunnen grooten bescherm-God aDewo 

 Bromo J )) die insgelijks De^\ o Soenan Iboe beet en in den 

 kratcr woont. Offers, uit rijst en uit andere spijzen bestaande, 

 wordcn aan deze godheid gebragt, en naar beneden in den 

 krater geworpen, Na deze verrigting, geeft de menigte zich over 

 aan het spel en aan de vreugde. Hnnne buffels weiden vrij in 

 het gebergte, waarin geene tijgers worden aangetroffen; veleo 

 dezer dieren keeren elken avond naar hunne stallen terug, 

 terwijl anderen op hepaalde plaatsen in de wildernis, waar zij 

 des avonds te zamen komen, overnachten. Hoewel zij half wild 

 zijn, loopen zij echter nietweg, wanneer men de plaats nadert, 

 waar zij zich zoodra de avondschemcring begint te vallen verza- 

 melen, om, op dezelfde plek staande blijvende, te overnachten; 

 niemand bckommert zich omtrent dezelven; slechts ten tijde 

 van het grootejaarlijksche feest, wanneer men een dozer dieren 



