880 



ielijke hoek van zijii nok ligt in hot zuiduii 50- ten oosfcii 



clcn pasanggrahan ; de hooger rijzende zuidwestclijke hoek 



•dt gepcild in het zuiden 10^ ten oosten, en de laatste uit- 



lioek in het zuiden 5*^ 



ich 



als een steile rots in de zee stort. Zijne grootste hoogtc wordt 



op 500 voet geschat. 



Ten cinde naar de kust af te zakken, worden kleine, zeer 

 smalle, aan de beide einden spits opwaarts gebogene kanen 

 gebezigd, welke door middel van bamboes-buizen, aan beide 

 zijden op een afstand van 5 voet buiten het boord uitste- 

 kende , in evcnwigt worden gchouden ; eerst roeit men stroom- 

 afwaaits over den stillen, gladden spiegel der kaU Misini, 

 waaiin zich de weligste boschjes van Rhizophora spicgelen. 



Hare laire. vlakl 



sporen yertoonen. 



dat zij uu en dan onder water staan, zijn bcgroeid met Rhi- 

 zophora, Bruguiera-, Sonnertia-soorten ; zij vormen een digt, 

 doch laag groeijend woud, hetwclk uitcrlijk eenigermate over- 

 eenkomt met een elzenbosch. Kaaimannen (Crocodilus biporca- 

 tus) , benevens grijze apen (Cercopithecus cynomolgus) houden 



op 



deze laatsten vangen mosselen en krabben en 



het schijnt, dat dit voedsel hun even goed bckomt als de 

 vruchten, waarvan diegenen leven, vv^elke in de schoone, 

 hoogstammige wouden der bergen huizcn. i) Nadat de Gradji, 

 welke in cene schuine rigting uit het noordoosten en tus- 

 schen ocvers met wouden bedekt, stroomt, zich met de kali 

 Misini heeft vereenigd, verkrijgt de slille spiegel van deze 

 rivier eene meerdere breedte; zij is overal zeer ondiep, maar 



») Het schijnt, dat de afwisseling van klimaat op geen cnkele der zoogrlieren, 

 welke op Java voorkomen , zulk een geringen invloed heeft, als op den rhinoceros 

 (Eh. sundaicus^ Ehinocerossen derzelfde soort komen even tah-ijk aan de moeras- 

 sige znidkast, als op de bergtoppen voor, welke eene hoogte hebhen van 

 9,000% b. v. op den Tjcrimai; rondora den krater van den vulkaan hebben zij diep 

 nitgeholde wegen gebaand. Onder de vogelen zijn het de paauwen, die men in alle 



nreni 



Tan 6 tot S,000 voet, terwijl ik er in het Ajang-gebergte tot op eene hoogte van 

 8 a 9,000 voet aantrof. De raenigte honingstijgers^ welke op deze hoogte in den 

 g. Ajang voorkomen, zijn inisschien op rooftogten uit, oni herten (C. russa) te 

 jagen. Deze laatsten houden zich even talrijk in o en in 9,000 voet hoogte op. 



