898 



een derde gedeeltc gaat nog bijna in gelijke rigting voort, ter- 

 wijl het benedenste derde gedeelte, uaar den vlakken krater- 

 bodem been, eenigzins binnenwaarts is gerigt ; nemen Avij nu 

 aan, dat de niet meer loodregt ncderwaarts loopende voet 

 van den muur zoo ver binnenwaarts gebogen is, dat bij een 

 derde gedeelte van de bovenste middellijn des kraters — deze 

 was 5,000 voet, — derhalve 1,666 voet nader bij ons gelegen is, 

 d. i. met andere woorden, dat de afstand van daar tot aan het 

 punt , waar wij ons bcvinden, een derde minder, namelijk, slechts 

 5,331 voet bedraagt, dan de tegenover h'ggende bovenste rand 

 van ons verwijderd is (waarschijnlijk echter is de afstand grooter 

 en loopt de muur steiler benedenwaars) , dan is de loodregte dieptc 

 des kraters, of de hooglc des ringmuurs nog altijd 2,250 par. voet. 

 Deze naar binncn gckcerde wand van den 5,000' wijden, 

 kringvormigen rand stort zich derhalve ten minstc twee dui- 

 zend voet diep benedenwaarts; zijn voet, welke zacht glooijcndc 

 naar binnen is gebogen, gaat echter met cene scherp getee- 

 kende grens in den vlakken bodera over, waarvan de middel- 

 lijn waarschijnlijk het derde gedeelte (= 1,666 voet) van die der 

 bovenste kra teropening bedraagt. 



Hoogst waarschijnhjk w^ordt op den ganschcn aardbodem 

 geen dicper krater gevondcn, welke, van rondsom binnen wan- 

 den ingesloten , zoo volkomen ketelvormig is als deze. Hij heeft 

 ongeveer de gedaante van een orngekeerden bijcukorf, met eenen 

 in het midden gelegen vlakken bodem. 



Met uitzonderiug van ecnige tusschen ingcschovene, en eenige 

 bovcn op dcnzclven liggende lava-banken, is deze muur in zijne 

 gansche hoogte, zulks laat zich duidelijk bespeuren, — ge- 

 heel en al uit zand en klein steengruis gevormd; hij is z66 

 steil en los, dat elken oogcnblik de instorting van enkele ge- 

 deeltenvan denzelvcn mag te gemoct gezien worden, en 

 niet dan met angst in het hart op zijnen rand kan verwijlen. 

 En hoc gegrond eene derg(5lijke vrces is, hicrvan zict men de 

 bewijzen op hondcrd verschillende plaatsen, waar een breeder 

 of smaller gedeelte zich werkelijk reeds van den rand heeft 

 losgf^scheurd , en naar bencden is gestort, terwijl de vcrsclie 



men 



