900 



men den loop vaa cenige cler yj'ocger bedoelde spletcn koiT 

 bespcuren. (Zic Rawon Figuur 4J) Naar mate zij dieper in 

 do bergmassa's doordrongen ^ warden dezelven allengs naauwer ; 

 duidelijk liet liet zich zien^ dat daardoor het instortcn van 

 enlvele scliilferachtige lagen van den rand, welke afwisselend 

 eene breedte van 10 tot 30 voet hadden, werd voorbcreid. 

 De binnenste laag, oostwaarts van het punt^ waar wij ons op 

 den rand bevonden^ helde reeds zoo sterk naar de kralerkolk 

 over J dat wij hare instorling elken oogenblik mcenden te ge- 

 moet te mogen zien. Daar dit echter niet het geval was, zoo 

 waagde ik het over de spleten been te stappen, naar den bo- 

 vensten rand te khnimen en daarop uitgestrekt te gaan hggen, 

 ten einde, met het hgchaam in eene voorover gebogene bon- 

 ding , den voet des muurs en den kraterbodem op te nenien. 

 Van bier mat ik, en dat wel herhaakle malen, den lood- 

 regten gezigtshock van den tegenover mij gclegenen zuidehjken 

 kraterrand. 



De bodem des kraters heeft eene middelhjn van ongeveer 

 1,600 voet, is vlak en tamelijk rond van omA^angj daar dezelvo 

 bijna overal horizontaal is, laat zich hieruit de gevolgtrekking 

 opmaken, dat hij vroeger geheel met water was bcdekt, waar- 

 van echter slechts op eene enkele plaats een zigtbaar spoor is 

 overgebleven, namehjk, een moeras, hetwelk naar schatting 

 een paar honderd voet breed was. Op twee plaatsen , nabij den 

 voet van den zuid-zuidoostebjken muur gelegen, stijgen dampen 

 opwaarls, waarvan het sissend gebruis slechts ter naauwernood 

 tot op deze hoogte hoorbaar is; ondoenhjk is het van hier te 

 onderscheiden of het water , dat het kleine meer vormt, verhit 

 is en in eene borreleude beweging wordt gehouden. 



De met dampen doortrokkene, waarschijnhjk papachtige bodem 

 heeft eene grijze , witachtig grijze en geelachtig grijze kleur; 

 de kolossale, uit loutere uitwerpselen gevormde wand, welke 

 denzelven van alle zijdcn omringt, die van bovcn in een scherp 

 getandcn rand eindigt, en als het ware een krans of kroon 

 draagt van eene nienigte zeer smalle, naaldvornjige spitsen, 

 lieeftcene bijna gehjke kleur. (Zic Rawon Fifjaur 5.) Men kan 



