904 



glasachtlge speldspaath- (riakolith-) kristallcii, in eeiie schijii- 

 baar gelijkvoraiige felsit-gronclmassa , wclkc op dc breuk fijnbla- 

 derig, splintcilg is, kornen veelvuldig voor; daarenboTcn bevatten 

 dcze gcstccnteii gewoonlijk hornblende-kristallen, welke echter 

 klciner zijn dan de vorigcn, ecn lang gerekten vorm, met 

 scherp gcteekende grenslijncn bczitten en immer eene gitzvvarte 

 kleur hebboa ; de afwisseling in de verhouding , welke in dcze 

 kiistnllcn met betrekkiug tot hun aantal, grootte en grocpering 

 %vordt waargcnomen, zoo mede ten opzigte van de verschillende 

 kleur dcr grondmassa, welke veelal witachtig grijs of blaauw- 

 aclilig grijs is, brcngt die oneindige verscheidenheid in de varie- 

 telten dezer trachiet-soort , dezer al-oude of oorspronkelijkc 

 lava, teweeg; slecbts somwijlen bevat dezelve nog andere, nict 

 lot bet wezenlijke zamenstel bchoorende zelfstandiglieden , als: 

 magneetijzer en ijzerkies. Glimmer heb ik slechts enkele malcn 

 daarin aangelroflen, b. v. in een platvormig stuk tracbict, in 

 dc nabijheid van Buitenzorg^ overigens komt bet daarin niet voor^ 

 somtijds vindt men er olivien en bronziet in. 



Werkelijke augiet-kristallen lieb ik slecbts eene enkeic maal 

 in duidelijkcn^ schoonen vorm, namelijkj op den Merapi aange- 

 troffcn-, het waren achtzijdige zuilen^ waarvaa de meesten 1 duim, 

 enkclen 5 daim lang, bij 1 duim breed waren. (Zie Hoofdstnk I. , 



bladz. 592 en L. n^ 185. rBat. no 108.) d 



Twee lava-Iagen, geheel en al tasschen losse, uitgeworpeno 

 massa's ingeschoven en ecnige lionderd voet beneden den rand 

 des kraters aan den wand zigtbaar, waren op gelijke wijze 

 geribd en in langwerpig vicrkante stukken (parallelopipeda) 

 gesplelen als de lava-bank, welke op de oppcrvlakte is gelegen 

 en zoo even door ons is beschouwd geworden^ uithoofdc van 

 de ontoegankclijkheid der plaats, was het ons onmogelijk de- 

 zelven naauwkeuriger te onderzoeken. Op enkele plaatsen verdwe- 

 nen dezelven uit het oog, — waren zij verbroken, — om elders 

 wcder duidelijk te voorschijn te treden; ten gevolgc van hare 

 gelijke dikte en hoogte schenen zij de voortzetting te zijn der 

 vroeger vermekle strepen. Hoogstens strekten zij zicli over een 

 vierde gcdeelte van den kringvormicfen wand uit, waarop zij 



