919 



konden voortslepeiij liijgden en clikke slofwolken omhulden ons. 

 Zoiider tegenspocd echter legdeii wij den weg af over dit dorre 

 zandterrein, ahvaar de hitte liaren hoogsten graad bereikte^ 

 en kwamcn wij ten IO1/4 urc te Sitoebondo aan ; tcgenover 

 de eenzaam liggende woning van den Conholeur liep de door 

 ons gevolgdebinnenwegj onder een regten hoek, op den grooten 

 weg aan , \YeIke in de rigling der kust , dat is , van het wcsten 

 naar het oosten voortging. 



Hier ontwaarde de blik bijna niets anders dan zandvlakten, 

 Avelke^ geheel dor of slechts bedekt met scliraal opgegroeide 

 planten, door de zon bijna gloeijend verhit waren; deze vlak- 

 len omringden de eenzaine, .onbeschaduwde woning des Con- 

 troleursj terwijl het poststation en de verstrooid staande hutten 

 van het dorp veel koeler onder den lommer van enkele vracht- 

 boomen waren gelegen. Wij bekwanien te dezer plaatse een versch 

 voorspan en volgden den grooten weg, welke hier op een af- 

 staud van eenige niijlen van het strand is verwijdcrd , verder op 

 in de rigting van het oosten ; weldra echter bleven wij in het 

 zand stekcn en hadden iVa uur noodig (van IOV2 tot 12 ure) 

 oni het ecrste poststation in het dorp Kabongan te bereiken. 

 In plaats dat men op deze wegen, welke door losj beweegbaar 

 zand heenloopen, waar men de beste en sterkste paarden noo- 

 dig heeft, die inderdaad zon aantreffen, vindt men hier, helaas! 

 de magersten en de slechtsten; hierbij k\Aam nog, dat de loo- 

 pers, die de paarden gewoonlijk mennen en aansporen, bijna 

 niets konden uitrigten; het zand was zoo gloeijend heet, dat zij 

 de hitte aan hunne bloote voeten niet lang kondeu uithou- 

 den 5 maar al trippelend of huppelend op den weg stonden als 

 hadden zij den St. Veits dans ; naauwelijks hadden zij de paarden 

 zoo ter loops een zweepslag gegcxeuy of zij hepen terstond 

 weder naar den kant van den rij\veg5 alwaar enkele boompjes 

 stonden, wier schadnwen, hoe gering 00k, de hitte des bodems 

 cenigzins teraperden. (Hier zagen Avij wederoni de blijken van 

 de verregaande onverschilHgheid der Javanen ; in plaats toch 

 dat zij zich voetzolen van hout of buffelleder zonden maken, 

 vinden zij het veel gemnkkehjker in hnnne hfitten te blijven. 



