969 



ganschc landschap Modjopait wcderom in ccn zccboczcin her- 

 schapen, en de golvcn klotsen tegen den voet der bergke^-els 

 Ardjoeno, Keloet, Wilis en Pandan, zij bespoelen den zuiJelij- 

 kcn rand van het kalkrif, dat langs den regteroever der kali Solo 

 loopt, hctwclk zich alsdan slechts nog \\einig boren de oppcr- 

 vlaktc der zee verheft; stelt men, dat de vvateren 600' hoo- 

 ger klluimen, zoo vvordt gelieel Madoera en de geheele helft 

 van dat gedeelte van Java, he-t\velk oost\vaarls van den Mer- 



boe 



de zee bedolven, en Iiare barcn 



rollen tot aan den voet van den Mcrapi; stijgt eindelijk do 

 oceaan tot op 1,000 voet, of daalt het land tot op die dicpte, 

 alsdan doen de vulkancn zich nog duidelijker als eilandcn 

 voor; gehcel Java en Madoera zijn bedolven, met uitzondering 

 van.een aanlal eilanden, die eenzaam en geisoleerd uit den 

 oceaan oprijzen als steile kegels, in den vorm van suiker- 

 brooden, zonder door oevers omringd te zijn. 



Men zie hicromtrent de 1^'« afdeehng, hoofdstuk I, van dit 

 werk, alwaar, op bladz. 63 en vervolgens, uitvoeriger over de 

 gedaantc en hoogte der bergen wordt gchandeld ; tevens vvorden 

 te dier plaatse de eilanden opgeteld, :\elke Java zou vormen, 

 bijaldien het in verliouding van den tegenwoordigen waterspie- 

 gel der zee dieper daalde. Men mag bijna niet betwijfelen 

 dat Java verscheidene der aldaar vermelde graden van opheffin^ 

 (hoogte-phasen) heeft doorloopen, — dat de tegenwoordige 

 vlaklanden van hetzelve allengskens boven de wateren zijn 

 gerezen en de vcrschillende kegelvormige eilanden meer en 

 nicer tot een geheel te zanien smolten. De Djapara ^^as waar- 

 schijnlijk de laalsle dier bergen, weike een ciland vormde. 



Gelijk bij alle andere kegelbergen op Java het geval is , zoo 

 loopen ook van den kraterrand des Boeloeran divergerende 

 lengte-ribben naar alle zijden bcnedeuwaarls ; de hoogte dezer 

 ribben is echter onbeduidend, en de tusschen dezelven gele- 

 gene kloven bereiken slechts eene geringe diepte. Gelijk wij 

 zulks aan den gekerfden rand hebben bespeurd, vormen de 

 tiisschenkloven, de zoogenaarade baranko's, insnijdingen in den 

 ra-nd ; hiernit volgt, dat de Boeloeran een vulkaan is, weIke 



