972 



blok ouluaard. Do meeste niet poreuse blokkeii hebbcn cenc 

 zeer. fijnkorrelige felsit-grondmassa ; Iiicrin komcn cnlicle kris- 

 tallen van diopsit en van olivin voor, wclkc slccbts met hot 

 gc^\a2:)C^d oog diiidelijk kunnen waargenomen worden^ wijdcrs 

 bcspcuil men hier en daar gitzvvarte hornblende in doze grond- 

 uiassa, L. no 290 (Bat, no 98.). Dezc tocvallig daarin voorko- 

 mende bestanddeelen ondorscheidt men insgelijks in die blokken, 

 Avclke met kleine blaasruimten zijn doortrokken, L. no 291 

 (Bat. no 99.). Wcder anderen zijn, ten gevolge der mcnigte 

 kleine blaasruimten, geheel en al poreus (Bat. no 100.), of 

 doorlrokken van zeer groote blaasruimten, welke niet zclden 1/2 

 duiui Avijd en twee duim lang zijn en, in de Icngte, bijna 

 evcnwiidi"^ nevcns elkandcr lisfffcnde lioUisrheden vormen. L. no 



>io_ 



292 (Bat. no 101.). Do beide genoemde, zeer poreuse varie 

 Iciten, n" 100 en no 101, bcslaan of uit eene zeer fij nkorrelige, 

 bijna digte massa, waarvan de verschillende bestanddeelcn niet 

 meer ondcrscheidenlijk kunnen waargenoraen worden, of uit 

 eene gelieel en al digte, halfverglaasde zelfstandigheid, welke 

 op do breuk glanzig is. Dat de di^rte, half verdaasde hoeda- 



'b 



hcid dezer massa, bcnevens de s^roote blaasruimten, waar- 



medc dezel 



ken, als hct 



beschouwd worden en van eene snelle, plotselinjrc bekoc 



brokken 



Let lava-veld, 



decg 



zijn gcvormd, — ken zeer duidelijk worden ontwanrd aan den 

 regtcrocver der kali Xloekoeran, ter pTaatse waar de lava-bank 

 in de rigting naar Soember waroc plotscling eindigt en zich als 

 een 20 voet hooge wand loodregt naar den rearteroever der beek 



be 



toch ziet men, dat de 



de oppervlaktc 



voorkomen en , even als de 1 

 bcnedenwaarls meer en meer verd^\iinen en dat 



naar gelang men dieper liggcnde gedeelten der laag beschouwt, 

 gedurig vaster en meer compact wordt; hct bcneden gedeclte 

 van dezc bank is eene horaogcne lava, welke door evenwijdigo, 

 liorizontale en verticale spleten zooclanig is vcrdeeld, dat eene 

 bijna regcluiafige afzondering in teerlinirvormigc stukken, van 



■^ 



