t 



/ 



994* 



(Do Ainpliliido occidua op den 17*^"' Oclober (Q niidJcii- 

 piint in den horizon) \Yas west 10^15' ten ziiidcu.) 



Door middel van dit Ongop-plat is de Rante verbonden met 

 den Toct Tan den binnenwaarts gelegenen, namelijkj den wes- 

 telijken kegel^ weike door de Javanen kawah Idjen wordt 

 geheeten^ de tusschenruimte, welke zicli uitstrekt van den 

 Rante tot aan den oostelijken kege!, den Merapi, is reeds eene 



> 



horghclling gewordcn^ die van het Ongop-plat naar het zuid- 

 oostcn afdaalt. 



Eene beekj welke in de nabijheid dezer plaqts ontspringt^ 

 levert zeer good drinkwatcr, en maakt haar zeer geschikt 

 om tot bivouak te dienen. Ook eene groote menigte lierten 

 lionden bier bun verbbjf; zij waren niet zeer schuw en vlugtten 

 niet met hunne gewone snclbeid, wanneer wij hen naderden. 

 Hoog en welig groeit het gras tusschen de stammen der Casua- 

 rina's; het bestaat gedeeltebjk uit Festuca nubigena, gedeel- 

 tehjk uit eene Alang- (Saccbarum-) soort; tusschen hetzelvc komt 

 cen half struikacbtige Ocymnm en eene Senecioidea voor, welke 

 gezamenbjk eene 3 a 5 voet hooge wildernis vormden , die eene 

 geliefkoosde schuilplaats voor herten schijnt te zijn. Het groote 

 aantal dezer dieren/ dat bier voorkomt^ trok reeds, in 1805 , 

 in eene hooge mate de aondacbt Tan Leschenault. Banteng- 

 sticren (Bos sundaicus) worden bier m'et aangetroffen ; gecn 

 spoor van deze dieren beb ik verder oostwaarts geTonden dan 

 op bet ^^^^-gebergte J terwijl onder de hooge kegelbergen de 

 Slamat waarschijnbjk de oostehjkste is, waarop zicb Rbinoce- 

 rossen ophouden. ^ 



Ongop'On(/op, den £^7^^" October^ dcs avonds. 



Bebalve andere fogten, w elke ik in de nabij gelegene streken 

 beb gemaakt, is de krater door mij bezocbt geworden en heb 



^) Het geliefkoosde vaderland dezer groote pachydcrmeu is het wcstelijke 

 Hoog-Java, de eigealijke Soenda-landen. De Oost-Javanen kenneu den rhinoceros 

 niet; toen eens eeu rhinoceros, welke naar eene streek ten znidcn van Kediri was 

 afgedwaald, aldaar werd geschoten, stondcn de in die streek wonende Javanen op 

 hctgczigt van dit dier ten hoogstc vcrwonderd, en bcschouwden tij het als eene 

 irroote zcldzaamheid. 



cs 



