1031 



noodig zich van ladders te bcdicnen, ten eindo den bodein dci 

 kraterkolk te bereiken. 



De kialerbodera 







het noordoosten eene leii^te had van 1,500 voct, bcstoiid nil 

 een horizontalcn, in de mcestc strcken verhiUcn asclii^i-ond, 

 waarin op Tcrscheidenc plaatscn kiciue stukken vulkanisch 

 glas wcrden aangctrolYen-, bchahe eene menigle kiciue openin- 

 ^ci\ en YQi^n^ waaruit dampen opstegen, werden aan den 

 voet van den ooslelijken wand vier grootc gatcn gevondcn, 

 waar zwaveldeelen waren aangeslagen; de grootstc opening 

 had eene niiddellijn van 7 voct en zoowel uit dit gat als 

 nit de anderen stegcn, onder een heftig gebruis, zuavcl- 



dampcn opwaarts. Uit een dezer gaten werden. met tus- 



schenpoozen van een licntal sekonden, «gcsmoltene)) stoffen 

 uitgeworpen, vergezeld van een fluitend gesuis; deze uit- 

 werpselcn hadden de dikle van ecu vuist of daaromtrcnt , 

 werden tot op een afstand van 8 a 10 voet weggesHngerd en 

 verkrcgen bij het nedcnallen eene platte gedaante^ (was het 

 modder ?) 



Naar hetgeen door de Javanen aan Leschenault verhaald 

 werd, lagen deze fumarolen, twee Jaren ^yoq^qt, dus in 1S03, 

 mecr naar de weslzijde der kraterkolk; aldaar hadden zij vcr- 

 scheidene gaten ter dicpte van 2d voet, — die thans echtcr 



S 



ebluscht waren, — als sporcn van haar voornialig aanwezen 

 achtergelaten. 



In het laagste gedeelte van den vlakken kraterbodem, digt 

 nabij den zuidwestehjken wand, lag een klein mecr, dat 

 ongcveer eene breedte van 400 voet had^ van de opperdakte 

 van het water ;, dat verhit was en eene wilachtig groene kleor 

 bezat, steeg voortdurend een ligte damp opwaarts; de rand van 

 het meer, welke steil in het water nederdaalde, wasslechtsaan 

 eene enkele zijde toegankclijk. Uit dit mecr, dat met meer dan 

 een vierde gedeelte van de oppervlakte des kraterbodems bcsloeg, 

 stroomde, door eene kloof in den zuidwestehjken rand der kra- 

 terkolk, de ons reeds vroeger bekend gewordeue zure beek. 

 Welig grocijende varens waren tot op den bodem vnii dozen 



y 



