1039 



handen is^ lerwijl de misschien te gelijk uitgestroomde ^vater- 

 damp zich coiideiiseert en orcrgaat in druipcnd-vloeibaar 

 water. Op die wijze ontstaat uit het water, hctwclk oorspron- 

 kelijk zuiver en onvermcngd was^ een meer, welks oppervlakte 

 bijna geen spoor van bcwegiog vertoonl en waarvoor geen 

 naam gepastcr is dan: aluinmeer^ dewijl het lioofdbestanddeel 

 van het water is: Bisulphas aluminae. 



De mogelijkheid van het ontstaan eener dergehjke zelfstan- 

 digheid, tengevolge der blootc uerking van danipvormig, zwa- 

 vohg zuur op trachiet-rotsen, zonder dat er water, maar allccn 

 de vochtige danipkringsluclit aanwezig zjj^ dit Iccrt ons ondcr 

 anderen de krater \an denWajang, welke eene groote hocveel- 

 hcid vederaluin afzet,. in naaldvonnige kristallen, welke al het 

 voorkornen van asbcst bezitten. Hoe spoedig zuiver water eene 

 zure hoedanighcid aanneemt^ nadat zwavchge dampen door hel- 

 zelve heengedrongen zijn^ hiervan levert de beek , welke midden 

 door den krater van i\cn Papandaijan stroomt, ons een duidelijk 

 bewijs; deze beek^ namelijk, heeft helder en drinkbaar water, 

 alvorens zij den door dampen doorwoelden bodem heeft bcreikt, 

 tervvijl zij daarentegen eenige honderd schreden verder bcneden- 

 waarts, ter plaatse, namelijk, waar zij weder uit den krater 

 vloeit, zuur, scheip van smaak en ondrinkbaar is, De telaga 

 Bodas kan ons ten bewijze strekken, dat de spiegels van 

 dergehjke meren volkomen stil en glad kunnen bhjven, of 

 althans slechts hier en daar in beweging worden gebragt, ten 

 gevolge van geringe hoeveelheden zv^avehvaterstofgas, dat in 

 dezelven opstijgt, waardoor zich aan de oppervlakte eenige borre- 

 ling vertoont; overigens bhjven zij in onbewegelijke rust en zijn, 

 wat de watermassa in het algemcen betreft, hond^ hoevvel op vele 

 plaatsen des bodems dampen opstijgcn, wier zuur uaarschijnlijk 

 spoedig in het water wordt opgelost, terwijl de waterdampen 

 binnen weinige oogenbhkken, nadat zij in het meer opstegen, 

 weder bekoelden/ 



Het schijnt, dat het meer, in den krater van den Idjen 

 gclegen, thans koud is, hoewel het in 1805, voor de uitbar- 

 slimr niaats irrccD* kokcnd heel was: hieruit zou men tot het 



