104 



i 



kunncn zijn, indicn groote watermassa's ook naar clczcn kant 

 en aanhoudcnd uit den krater ^varen gcstroomd, Ilct is dui- 

 delijk blijkbaar^ dat het regcnwater eerst verdcr bcrgafwaarts 

 tot zulk eeiie massa is zaamcrevloeid, dat vervvoestin']ren door 



hetzelve kondcn aancreri^t worden. 



O^^'O 



uitb 



deele als iets merkwaardigs, veel minder als bevreerading 



iwf!n: 711 ziin een ircvolir van het aan^^ 



wekkcnd te bescho 



de kratcrs dier Yuurberiren en van do 



vulkanische onweerregcns, en deze mcrcn moctcn als ccn 

 schijnsel worden beschouwd, dat noodwendig te huis bob 

 in de zone van 5 a 7.000 voet, waarin Jo kraters in dit trop 



der 



halve worden veronderstcld, dat in alle tropisclio landcn, of in 

 die streken, wier klimaat daarmede overeenkomt, dergebjke ver- 

 schijnselen zuUen worden waargenomen^ indien, namelijk, do 

 vulkanische bekkens dczer landen in dezelfde zone, — de 

 eigenlijke wolkenzone, — gclegen zijn. (Op Japan? op de 

 Philippiinsche eilanden ?) 



^ 



