1066 



L 



^ 



dcu deii clonkerbiuincn , humusrijken woudbodem zoodanig door- 

 weektj dat hij als in een modderpoel werd hcrschapen. Thans 

 konden wij niet langer in den zadel blijven; tc voet zolteden 

 ■\vij dus onzcn togt voort en zoiiken daarbij nienigwerf tot aan 

 de cnkels, ja, somtijds tot aan de knieen in de doorvveekte 

 aardc, tcrwijl het rcgenvvater, met den woudbodem lot mod- 

 der vermengd, ons in stroomen te gemoet kwam. Op die wijze 

 onzcn Aveg vervolgende, bereikten wij ten I23/4 ure cene 

 plaats in het woud, alvvaar Toor korten tijd eenige hutten 

 warcn gebouwd; zij werd door de Javanen: pondok Anipel 

 geheeten. iSadat wij alhier tot half twee ure hadden halt 

 gehouden, zettcden wij onzcn togt, onder aanhoudenden , 

 hoewel minder stciken regen, bergopwaarts voort; het pad, 

 dat wij tegen de allengs steilor wordcnde helling volgden, 

 bragt ons ojJ eene srnallo toeloopende bcrgrib. Ten 3'/2 ure 

 k\^amen wij aan een kleincn Toorsprong dczer rib, waarop eene 

 betcr gebouwde hut stond dan die, welke wij lager aan de 

 helling hadden gevonden; eerst voor vveiuige dagen was zij 

 alhier opgcslagcn, en had den naain van pondok Pakis pamor 

 gekregcn. De koeli's verklaardeu, dat vermoeijcnis hen verhin- 

 derde den togt verder voort te zetten, tengevolge waarvan 



alhier te ovcrnachten 



Toen tegen den avond de dampkring heldcrder werd, ont- 



be 



bei 



waarden wij, dat wij ons op eene smalle rib 

 den zuidooslelijken rand vormde eener die] 

 kloof. Deze kloof, die even als alle aangrenzende hooglen met 

 een onafgebrokcn woud was gcvuld, liep in dcrigting van 

 het noord-noordoosten naar het zuid-zuidwcsten tusschen t\\ee 

 bergketenen bencdenwaarts ; de kelen, aan de overzijde — do 

 noordwestzijde — gelegen, rees hooger dan de zuidoostclijke 

 keten, op welker helling wij ons bevonden. Ook de bergketen, 

 aan gene zijde der kloof gelegen, scheen van het noord-noord- 

 ooslen naar het zuid-zuidwestcn te loopen. De naar de binnen- 

 zijde gekcerde wand rees, ter hooglc van ongeveer 700 voet, 

 zeer steil uit den bodern der kloof opwaarls; hoewel deze 

 bodem, over hot algemom genoraen, eene vlakke gedaante 



