1090 



9 



den Gotlji-lop, later door de werldng \aii zure dampen vcr- 

 wccrden en uitbleekten. Slechts de rumen op den schcdcl des 

 bergtops gclegen, en dc verder verwijderde muren dcr rumen 

 Dp 5, bleven onverlet en voor de Averking dicr dampen bewaard. 

 Bijna alle rotsen en rotsbrokken, welke alhier worden aan- 

 getrofTen en wier witte kleur ons reeds gisteren op ons bivouak 

 in hot oog viel, zijn of witachtig grijs — en deze beziUen nog 

 een aanmerkelijkcn graad vanvastheid, — of wit, me]k\Yit, zwa- 

 velachtiq \\It en alsdan zijn zij in meerdere of mindere mate 



verweerd, gaan zij over in eene brokkelige, ligtelijk le verkrui- 

 raelen massa, welke hoofdzakelijk uit aliiinaarde en reeds 

 gcvormden aluin schijnt te bestaan. Dergelijke steenbrokken van 

 de grootte van een appel tot die van ecn hoofd, — slechts 



enkelen zijn 2 a 4 voet dik , liggen bij honderden verstrooid 

 op een bodem, welke insgelijks wit gekleurd, door dampen 

 doortrokken en met zwavcl vermengd is; hocwel thans nergcns 

 zigtbare dampen uit den bodem opstijgen, zoo laat zich ecliter 

 een flaauwe reuk van zwavelwatcr-stofgas bespeuren. Het ge- 

 stcenle , betwelk nog niet was verweerd , bleek dezelfde trachiet- 

 lava te zijn, waaruit de muren dcr tempels ^Yaren gcbouwd. 

 Naar het mij toescheen, had de hevigste werking dicr dampen 

 aats gehad aan den noordwestelijken voet van den Goetji, 

 vanwaar zij zich over de gansche noordelijke helft van den 

 bergtop had verbreid; ten gevolge hiervan waren de licUingen 

 aan die zijden ten deele gebcrsten, weggereten en in steile, 

 ruwe wanden herschapen geworden, waarover men zich al 

 klauterende een weg moest banen om den bergtop te kunnen 

 bereiken. Hooger op daarentegcn, mecr naar den schedel des 

 bergs been, zijn de rotsen onverweerd. Dat de uitbarsting niet 

 heftig was, maar slechts bestond in het opstijgen van zure 

 dampen, die uit honderden van reten en gaten des bodems 

 te vooi-schijo kwamen, dit laat zich zeer duidelijk bemerken 

 aan de muren der tweede of hoogst gelegene, noordweslelijke 

 rmne, welke een groot gedcelte van de oppervlakte der sol- 

 fclara beslaan en ten deele zijn staande geblcven. De bencden- 

 helft der maren, bcncvens hunne fondanionlun hebben de 



