1118 



\ 



l->riiiii geklcuixlL' bcncflen zoncn sdicideii, andorc lava-soork'u 

 dan die, ^vclIve aan den voct dcs bergs ^vordcn aangctrolTeii; 

 zijii hot misscliien obsidiaan slroomen? 



Een dicpcn indruk maal^te hot bescliouwen der uitbarsting, bier 



van dczc hoogfc, op ons gcmocd. Nadat do bergtop gcdurende 

 eenigen lijd rustig is geweest en diiidelijk. zigtbaar is, verhefTeii 

 zich eensldnps z\Naiie rookmassa's, die den vorm hebben van 

 klippcn of slukkcn mimrwerk met scberpekanten, uit dekrater- 

 ]^oll^ — siiel en met onweerstaanbare kracht brcidcn zij zich 

 TTit, zij zwcllen op tot bolronde wolken en stijgen al wentelciid 

 met blikscmsnclheid opwaaiis, — vormen eene ziiil ter hoogtc 

 Tan verschcidene duizcnd voet, welke op ons dreigt neder te 

 storlen! Dit alles gaat gepaard met een dof gcloci, terwijl uit 

 bet beuedens^'cl^eclto der rookzuil duizend millioencn Tan zwarlc 







stecnen naar alio zijden worden hcengeslingerd, welke op bet 

 bovcnstc gedeelte der berghelling naiir beneden rallen. >) Deze 

 jagen slofwolken Tan de zijden des bergs opwaarts en de gansche 

 berg fop wordt gehuld in een Talen, geelacbtig grijzen damp. 

 iSu begiimen de steenbrokken, welke Teelal den zuidvvestebjken 

 piiinstroora Tolgcn, beneden waarts te rollen. Hun val gaat met 

 een donderend gekraak Tcrgezeld; do gansche bcrgheUing geraakt 

 in boweging en allerwcgc, \vaar met wijde sprongen de neder- 

 ploftende steenen opspiingen, rijzcn stofvvolken opwaarts, die 

 den wcg door hen gevolgd aanwijzen. Deze stofwolken hebben 

 eene witacfttig grijzc klcur; wat bun vorm betreft, gehjken zij 

 dwaihehe slrcpeii, welke in bet bovenstc gedeelte des bergs bet 

 I)r€edst zijn en naar beneden toe, namelijk, naar de plaats waar de 

 steenen nog voortrollen, Irapsgewijze smaller worden en zich in 

 teue regtc lijn boven elkandcr Terhcffcn OTen als de sporten eencr 

 ladder. Allengskens wordt de bcrglop wederbevrijd van de opge- 

 jaagde stofwolken, de rookzuil laat den kraterrand Ids en blijft 

 hoog boven den berg in de lucht zweven als eene wolk, welke, 

 nadat al de asch en bet zand, dat zij boTatte, daaruit nederge- 

 vallen is, in geen enkel opzigt meer van eeno gewone wolk te 



r 



*) Deze steenen schijncn des nachts gloeijend aan het ong toe. 



