^ 



"V 



lli4 



den. Langzamcrhand verdwencn dorpcn en bebouwde velden; 

 wij kwamen eindelijk in eane graswildernis aan, voornamelijk 

 bf<l<kt met Alang-gras, ter hoogle Tan 2 a 3 Yoet, waar tus- 

 schen hicr en daar Glagah-gras Merd aangetroffcn , dat 4rie 

 d vierwcrf hooger groeide en waarraede de gansche, zaclit hel- 

 iende bcncdenhclft des bergs heinde en verre Avas bedekt. 

 Slechts liier en daar zag men enkele verstrooid staande boompjes 

 op deze grasveldcn, die een gcringen lommer ora zicli ver- 



prcidden; nu eens waren het Acacia's (A. umbraculifoi 



mis), elders Ploso-boomen (Butea froudosa), dan wederMalaka 

 (Emblica officinalis Gartn.)^ het menigvuldigst echter kwam de 

 pohoen Talok der Javanen, tot de familie dor Tiliaceae behoo- 

 rcnde (ki Sampora door de Soendanezen geheeten), zijnde Grewia 

 celtifolia Juss. (syn. Grewia inaequalis BI. bijdr.) voor, welks 

 korle, veelal krom gegroeide stam en lage, rondachtige blade- 

 reiikroon dc eigenaardige physiognomic dezer grasvelden en 

 hellinsren daarstelt. 



o'"^"^'""'o 



Over ecn wcg, die eerst nieuwelings tusschen bet gras dezer 

 velden was gebaaud geworden, stegen wij in de rigting yan het 

 noord-noordvvesten allengs op\Aaarts; de boomen werden van 

 lieverlcdc zeldzamer en sicchts van tijd tot tijd deed zich nog 

 een enkele Talok-boom bespeuren, en de Alang vormde eindehjk 

 liet eenige bekleedsel van den bodcm, die weldra van alle 





■boomte vcrstoken 



5 ^w^ii de helling 



onder dergclijk bedekscl aan het oo*? voor, hetwelk 



hoogte van 5,200 a 5,500 voet door oorspronkelijke Mouden 

 wordt vervangen; met scherp geteckende grens scheidt deze gras- 

 bodem zich van de wouden, weike, slechts in de bergkloven, 

 zich streepsgewijs 5 a 700 voet lager benedcnwaarts nitstrekten. 

 Ten 10 ure bereikten -wij deze woudgrens, alwaar, op eene 

 Toornit sprin'gende rib, een kleine pasanggrahan uit boomstam- 

 racn gcbouvvd, benevens verscheidene nevengebouwen en stal- 

 lingen werden aangetrofTen, welke plaats door onze begeleiders 

 pondok Toenggoel rono \verd geheeten. Van achtercn en ter 

 zijde werd dezelve ingesloten door het woiid, terwijl het kleine 

 terras, aan dc vooizijde van het gebouw, in de grashelling 



f 



