% 



114G 



ttiilla villosa iiiilii en de inerkwaardige Leucopogon javauicus 



\ r. voegden. 



r 



door ons gevolgdc rib hooger steeg, werd 



zich eindelijk aan de eerie, namdijk, 



allengs smaller en zetteden wij onzen weg voortdurend over 

 haren rug voort, zonder dieii eene enkele maal door eene kloof 

 afgebrokeii te zicn ; somAvijlen vormde de rib horizontale voor- 

 sprongcn en storlte zij 



de noordelijke zijde met een steilen rotsmuur benedenw 

 welke in onregelmatige, teerlingvormige stukkcn was gespleten. 

 ]Iet gesteente van dezen wand bestond uit fraaije, fijn poreuse 

 trachiet-Iava. (Verge). Bat. n" 44.) 



Op een geringen afstand van deze rotsen, doch booger 

 bergopwaarts, ligt de bovenste woudgrens. In een gedeelte des 

 bergtops bestond dit hoogste woud geheel en al uit Casa- 

 arina's, terwijl het in anderen daarentegen bij uitsluitinf^ 



door een kleinen alpinisclien eik i) werd gevormd, wier laa"^, 

 doch digt zaamgedrongen bladerengewelf hier met eene even 



scherp geleekende grens aan den bovensten, geheel en al 

 kalcn bergtop paalde, als wij reeds vroeger op den Kawi-top 

 hebbcn waargenomen, welke, uitgezonderd enkele 



gc/;uuut;iu eniLeie ver van 



uiken, slechts met Festuca nub 



igena was 



begroeid. Dit in digte bossen , bij wijze van eilanden ^ 

 Alpengras is het , waardoor de hoogste top van den Widodaren , 

 bovcn de hoogste, zaagsgewijs loopende boschgrens, dat dorre 

 aanzicn, dat geelachtig lichte koloriet verkrijgt, hetwelk de 

 beschouwer waarneemt , die den bergtop uit de verte ziet , b. v. 

 van Kebo glagah , Tosari of van Poespo. Even als op den Kawi 

 het geval was, zoo vinden mij ook hier het opmerkenswaardig 



dat , ter plaatse waar dc Festuca 



6 



Quercns pruinosa BL, volgens Prof. Miquel. In de zone tusschen 3 a 5,000 

 voethecftdeze eikenboom regte, zuilvormige stammen, die 60, 70 en meer voet 



v.an 



hoog groeijen; slechts met moeite kan men zich Toorstellen, dat de boschjes ..._ 

 laag en krom groeijend geboomte, welke op de hellingen van den Kawi en van den 

 Ardjoeno, in de zone van 8 a 9,000 voet worden aangetroffen, uit diezelfde soort 

 ▼an eiken bestaan. Zie I'lant. Jungh. p. 10. (Ter aangehaalde plaats staat verkeer- 

 deTijk Ungaian, in stefle van Widodaren of Ardjuno. Op den Oengaran komt die 

 soort van eik niet voor.) 



