

1214 



? 



(. met het hicr voor staande Iccken op clc Figuur gcmcrkt) 

 terwijl lilt andere dergelijke opeiiingen, die vooral in het zuid- 

 oostelijke gedeelte des kraterbodems wordeii gevoiiden, zwa- 

 Telig zuur en zwavelwater-stofgas opstijgt, dat zicli door den 

 reuk laat onderkennen^ dezc laatste opcningen zijn op de Fi- 

 guur gemerkt met het teeken Q^ ^ ^^^^ dampen en gasscu' 

 welke nit duizenden van kleine openingcn al sissend opstijgcn, 

 vcroorzaken een luid gebruis, dat men reeds op een groolen 

 afstand in het woud boven den krater verneemt. 



Minder modderachtig is de bodem in het zuidoostehjke ge- 

 deelte des kraterSj hetwelk door de vooruitstckende, met woud- 

 geboomte bcdekte strook lands van de ovcrige deelen is afge- 

 scheiden, liocwel juist te dezer plaatse de grootste hoevcelheid 

 zwavehvater-stofgas wordt ontwikkeld; echter is dczclvc tot op 



cene aanmerkclijke diepte week, met gaten doorboord, met 



dampen doortrokken en aan deszelfs oppervlakte overal in kleine 

 iiit aardc gevormde spitsen — of kleine zuilen van 3 a 5 duim 

 hoogte afgedeeld, welke, even als de toevallig op de opper- 

 vlakte des bodems liggende boomstammen en takken, ovcrtogcn 

 zijn met een witaehtig geel beslag, dat eene meer poederachtige 

 dan kristaUinische hoedanigheid heeft. Zeldzamer komt werke- 

 lijk zwavelbeslag voor aan de randen van eenige fumarolen: 



L. no 51. 



Op vele plaatsen is deze kraterbodem zoo stcrk verhit, dat 

 mijne Ja^asche barrevoeters zoo snel doenlijk over denzelven 

 moestcn heentrippelcn, ja, niettegenstaande ik zolen onder 

 mijne voeten had, was het mij niet mogelijk er lang op tc 

 blijven staan^ een thermometer, dien ik een duim diep in den 

 modder duwde, steeg op somraige plaatsen tot op TO^O^, op 

 anderen slechts tot op 61,5° Reaum,; dieper echter nam de 

 hitte snel toe. Beneden de verhardekorst scheen de bodem eene 

 grondelooze diepte te hebben en bestond hij overal uit stoomend 

 heeten, vloeibaren of dun-papachtigen, fijncn , thonachtigen 

 modder, welke eene witaehtig grijze, eenigzins in het gele 

 overgaande kleur had: L. no 50. Hij heeft een wrangcn smaak, 

 als ware er cene geringe hoeveelheid aluin in opgelost. Zonder 



