1316 



van 19j4°R. had (op dgn 29^^^" September, 1847). Wanneerd^; 

 thermometer 1 a 2 duim diep in het water werd gestoken, ter 

 plaatse waar hetzelve eene tempera tuiir van 57,4^ R. had, dan 

 daalde hij tot op 50 a 40,0"^, en in geval hij 1/4 voet diep er in 

 werd gestoken, dan daalde do kwik tot op 20,0^ R., hetgeen ten 

 bewijze strekte, dat de bovenop drijvende, w^arme waterlaag 

 slechts zeer dim was. Tegenover de plaats, waar de tleete bron 

 ontspringt, is dc regteroevcr steil: hij wordt aldaar gevormd 

 door een heldcrgrijs, in het groenc orcrgaande, zeer fijiikorrehg , 

 bijiia digt endogeen gesteente, hetvvelk steeds groenkleurigcr 



wordtj naarniatc het meer verweeit, doch dat te dezer plaatse, 

 zoover het water bij zijn hoogsten stand reikt, aan zijne 

 oppervlakte eene glimmende, ijzerzwarte kleur heeft: L. no 

 759 — 743. lift is de voet van den eruptie-berg g. Soeban 

 welke aan de binnenwaavts gekeerde zijde van den neptuni- 

 schen breukrand is opgestegcn en welks kerngesteente men in 



or 



0? 



L. no 738 ontwaart. Op een geringen afstand beneden de bron, 

 stroomafwaarls, hgt een groote rotsblok, die de gedaanle van 

 een toren heeft, en gehcel en al bcstaat uit jaspis- en agaat- 

 achtig kwartsgesteente. De regelmatig evenwijdig loopende stre- 

 pen, welke men in het gesteente ontwaart, strekken echter ten 

 bewijze, dat hetzelve als een gedeclte van den voormaligen, 

 laagsgewijs gevormden oever (tot de tertiaire forniatie behoo- 

 rende) raoet beschouwd worden. Hetzelve mag te regt bont- 



klenrig worden genoemd, dewijl witachtlge, bruine, geelachtige 

 en roodkleurige strepen van verschillende schakcringen, zoo 

 lichte als donkere, onderling afwisselen, welke vroeger waar- 

 schijnlijk even zoo vele thon- en mergcllagen van verschil- 

 lende kleur waren; dczc steensoort bestaat ten decle uit eene 

 fraaije agaat- (band-agaat), ten deele uit hoornsteen-massa , ter- 

 Avijl andere deelen slechts half verkiezeld zijn: L. no718, a — g. 

 Hetzelve is bJijkbaar een neptunisch-metamorphiscli product, 

 terwijl de geringe afstand, waarop het van de heete bron is 

 gelegen, alle opmerking verdient. Het aangrenzende gedeelte van 

 den oever wand bestaat echter uit eene brekzie van eene in het 

 oog loopende kopergrrx-ne kleur: L. n" 744—747, welke uit meer 



