1360 



gdegcn in de kawahldjeo, zie bladz. 1010 en 1016. Hot water 

 der beck, welko uit dit mcer vioeit, en welke door dc 

 inhoorlingcn banjoe Pait i) wordt geheeten, bevat als hoofd- 

 bcstarKldeclj volgens de analyse van A. Waitz (vergeL bladz. 

 1020), duhbel zivavelzure aluinaarde en buitendien zvvavel- 

 zuren kalk, chlornatrium, chlormagnesium, chlorkaliam, be- 

 nevens eene geringe hoeveelheid zwavelzure ijzcroxyde, plios- 

 phorzuren kalk en kiezelaarde. 



Uilhoofde het water dezer beek, tietwelk ik in zorgvuldig 

 geslotene en goed bewaarde flesschen had medegebragt , met in acht 

 neniing van de niceste behoedzaaniheid te Samarang is onder- 

 zocht, zoo geloof ik^ dat het verkregene resultaat, als quali- 

 tative analyse beschouw d , alle vertrouwen verdient ; ik ben 

 derhalve van gevoelen,. dat de opgenoemde beken en mercn, 

 welke gcwoonlijk zwavelmeren worden genoemd, uit gelijkc of 

 bijna daarmedc oyereenkoraende bestanddeelcn zijn zamen^e- 

 steld. 2) Dit vermoeden vindt niet slechts bevcsl 



C'o 



even 



aangehaalde, maar hiervoor pleilen insgelijks de volgcnde 

 gronden; lo alien hebben zij een zuur^wraugen, aluinach- 

 tigen smaak; 2^ alien zetten zij cen wit bezinksel af^ dat 

 onderling veel overeenkomst met elkander heeft; 5^ het gcsteente 

 der Javaschekraters is van trachietischen aard, namelijk, veld- 

 spaath-lcava, welke hoofdzakelijk nit felsit en glasachtigen 

 veldspaath bestaat, waarin^ wel is waar, nu en dan horn- 

 blende en niagneetijzcr^ doch beide slechts in zeer geringe 

 hoeveelheid voorkomen. Er zijn dus hoofdzakelijk kali, thon- 

 en kiezelaarde, en w el in eene zeer ffroote hoeveelheid. in de kratprs 



*) Pait beteekent eigenlijk hitter*, bij de Javanen worclt dit woord echter dik- 

 wijls in cen zeer rniracn zin gcbczigd; zij passen hetzelve algemeen toe op alles, 

 wat een wahjelijken , onaangenamen smaak heeft; het water der banjoe Fait smaakt 

 zuur^ wrang. 



*) Het komt mij Toor, dat de analysen van het water der telaga Eodas en der 

 tji Tapandaijang, beide door A. Waitz bewcrkstelligd, welke medegedeehl zijn 

 gewordcn iu mijne „Rcisen durch Java" bladz. 261 en 268, minder vertrouwen 

 Tcrdienen dan deze, uithoofde het water dezcn kccr met de vcrcischte bchoed- 

 zaamhcid was bcAvaard en vcrzonden jrewordcn. 



