﻿18 
  

  

  ter 
  Vergadering 
  medebragt. 
  Zij 
  onderscheidt 
  zich, 
  be- 
  

   halve 
  door 
  den 
  geknakten 
  of 
  hoekigen 
  loop 
  der 
  4* 
  langs- 
  

   ader, 
  door 
  de 
  voortarsen 
  , 
  waarvan 
  de 
  beide 
  laatste 
  le- 
  

   den 
  zwart 
  en 
  verbreed 
  of 
  liever 
  gevederd 
  zijn. 
  Ter 
  ver- 
  

   gelijking 
  is 
  hierbij 
  gevoegd 
  een 
  ^ 
  ex. 
  van 
  de 
  hier 
  zoo 
  

   gerneene 
  D. 
  claviger 
  Stann., 
  waar 
  de 
  4*^ 
  langsader 
  slechts 
  

   eene 
  zachte 
  buiging 
  heeft 
  en 
  alleen 
  het 
  laatste 
  lid 
  der 
  

   voortarsen 
  zwart 
  en 
  verbreed 
  is. 
  

  

  Wephrocei'us 
  ßavicornis 
  Zett. 
  — 
  Voor 
  't 
  eerst 
  door 
  den 
  

   Heer 
  v. 
  Eyndhoven, 
  in 
  ons 
  land 
  ontdekt. 
  Dit 
  geslacht 
  

   is 
  naauw 
  verwant 
  aan 
  Pipiincuhts 
  , 
  doch 
  is 
  onderschei- 
  

   den 
  , 
  door 
  meerdere 
  grootte 
  , 
  gestrekter 
  achterlijf 
  en 
  

   anderen 
  vorm 
  der 
  sprieten 
  ; 
  de 
  schijfcel 
  der 
  vleugels 
  

   heeft 
  eene 
  rudimentaire 
  langsader 
  , 
  even 
  als 
  bij 
  Pipunc. 
  

   auctus. 
  — 
  Ongetwijfeld 
  behoort 
  ook 
  Pip. 
  scutellatus 
  

   Macq. 
  tot 
  dit 
  geslacht. 
  

  

  Pipunculus 
  ater 
  Fall. 
  — 
  Door 
  de 
  fluweelzwarte 
  kleur 
  eene 
  

   kenbare 
  soort 
  in 
  dit 
  overigens 
  moeijelijke 
  genus. 
  

  

  Callomyia 
  .... 
  n. 
  s. 
  — 
  Zooveel 
  ik 
  kan 
  nagaan, 
  het 
  eerste 
  

   voorwerp 
  van 
  dit 
  geslacht, 
  in 
  Nederland 
  gevangen. 
  Het 
  

   is 
  een 
  ^ 
  en 
  door 
  de 
  geheel 
  fluweelzwarte 
  kleur 
  van 
  't 
  

   lijf 
  en 
  de 
  oranje 
  kolfjes 
  gekenmerkt, 
  doch 
  niet 
  wel 
  met 
  

   zekerheid 
  tot 
  de 
  beschreven 
  soorten 
  te 
  brengen. 
  

  

  Tachina 
  elegantiila 
  Zett. 
  — 
  Een 
  voorwerp 
  reeds 
  voor 
  ver- 
  

   scheiden 
  jaren 
  in 
  de 
  duinen 
  bij 
  den 
  Haag 
  door 
  mij 
  ge- 
  

   vonden, 
  doch 
  dat 
  ik 
  eerst 
  onlangs 
  naar 
  de 
  beschrijving 
  

   van 
  Zetterstedt 
  heb 
  kunnen 
  determineren. 
  De 
  vleugel- 
  

   aderen 
  zijn 
  buitengemeen 
  sterk 
  naar 
  den 
  wortel 
  en 
  voor- 
  

   rand 
  teruggetrokken. 
  Het 
  staat 
  bij 
  mij 
  vast 
  , 
  dat 
  deze 
  

   soort 
  tot 
  geen 
  der 
  geslachten 
  is 
  te 
  brengen 
  , 
  waarin 
  

   Tachina 
  door 
  Meigen 
  en 
  Macquart 
  is 
  verdeeld. 
  

  

  Tachina 
  silacea 
  Meig. 
  Eene 
  van 
  de 
  weinige 
  roestkleuricje 
  

   soorten 
  van 
  dit 
  geslacht. 
  Zij 
  behoort 
  tot 
  het 
  geslacht 
  

   Thryptocera 
  Macq. 
  

  

  