﻿27 
  

  

  dun 
  vliesje 
  , 
  dan 
  naar 
  een 
  deel 
  van 
  het 
  dier 
  gelijkt. 
  Vervolgens 
  toont 
  

   de 
  Heer 
  v. 
  H. 
  een 
  gedeelte 
  van 
  het 
  bevruchte 
  achterlijf 
  , 
  bij 
  70- 
  

   malige 
  vergrooting 
  , 
  aan 
  , 
  om 
  de 
  daarin 
  bevatte 
  eijeren 
  te 
  doen 
  

   zien. 
  Westwood 
  , 
  die 
  er 
  meerdere 
  exemplaren 
  van 
  onderzocht 
  , 
  

   spreekt 
  van 
  een 
  ,, 
  immense 
  number 
  of 
  eggs"; 
  zóó 
  veel 
  zag 
  

   Spr. 
  er 
  niet; 
  in 
  zijne 
  esemplaren 
  waren 
  zij 
  best 
  te 
  tellen. 
  In 
  

   één 
  der 
  grootste 
  helften 
  van 
  eene 
  zoogenaamde 
  zandvloopuist 
  , 
  telde 
  

   men 
  er 
  tot 
  37 
  stuks. 
  Zij 
  zijn 
  langwerpig 
  eirond 
  , 
  wit 
  , 
  door- 
  

   schijnender 
  dan 
  de 
  hen 
  omringende 
  korrelige 
  grondlaag, 
  ter- 
  

   wijl 
  in 
  eenige 
  van 
  hen 
  de 
  vorming 
  der 
  langwerpige 
  , 
  aan 
  beide 
  

   uiteinden 
  eenigzins 
  afgespitste 
  larven 
  reeds 
  tot 
  stand 
  schijnt 
  te 
  

   komen. 
  Deze 
  eitjes 
  blijken 
  nu 
  ook 
  veel 
  grooter 
  te 
  zijn 
  dan 
  de 
  

   kop 
  , 
  het 
  borststuk 
  en 
  de 
  pooten 
  van 
  het 
  dier 
  te 
  zamen 
  geno- 
  

   men 
  , 
  daar 
  deze 
  niet 
  goed 
  , 
  maar 
  de 
  ovula 
  wel 
  met 
  dezelfde 
  

   dubbel-loupe 
  zijn 
  te 
  onderscheiden. 
  

  

  Met 
  betrekking 
  tot 
  den 
  ligchaamsbouw 
  van 
  dit 
  insekt 
  in 
  het 
  

   algemeen 
  , 
  wil 
  Spr. 
  niet 
  uitweiden 
  , 
  als 
  komende 
  deze 
  grooten- 
  

   deels 
  , 
  in 
  miniatuur 
  , 
  overeen 
  met 
  dien 
  van 
  de 
  P. 
  irritans. 
  

   Hij 
  vertoont 
  alleen 
  den 
  hier 
  bijzonder 
  sterk 
  ontwikkelden 
  awe^/er- 
  

   (of 
  liever 
  boor- 
  of 
  zaag) 
  toestel, 
  die 
  in 
  één 
  zijner 
  exemplaren 
  

   bijzonder 
  duidelijk 
  te 
  zien 
  is, 
  hoezeer, 
  wegens 
  de 
  kleinte 
  van 
  

   het 
  dier, 
  niet 
  dan 
  bij 
  eene 
  250 
  à 
  300-malige 
  vergrooting. 
  

   Hoe 
  betrekkelijk 
  lang 
  ook 
  , 
  ziet 
  men 
  echter 
  , 
  dat 
  de 
  opgaaf 
  van 
  

   Leunis 
  en 
  anderen 
  ten 
  deze 
  eenigermate 
  overdreven 
  is, 
  volgens 
  

   welke 
  ,,dit 
  zuiger-apparaat 
  zou 
  zijn 
  van 
  de 
  lengte 
  van 
  het 
  ge- 
  

   licele 
  ligchaam." 
  Spr. 
  toont 
  aan, 
  dat 
  deze 
  lengte 
  ongeveer 
  slechts 
  

   de 
  halve 
  ligchaams-lengte 
  bedraagt. 
  Yoor 
  het 
  overige 
  komen 
  

   de 
  setae-vormige 
  mandibulae 
  van 
  P. 
  'penetrans 
  in 
  vorm 
  groo- 
  

   telijks 
  overeen 
  met 
  die 
  van 
  P. 
  irritans 
  van 
  den 
  mensch. 
  

   Behalve 
  dat 
  zij 
  langer 
  zijn 
  , 
  komt 
  het 
  den 
  Heer 
  v. 
  H. 
  voor 
  , 
  

   dat 
  zij 
  overlangs 
  sterker 
  geribd 
  en 
  fijner 
  gezaagd 
  zijn 
  aan 
  de 
  

   kanten 
  , 
  misschien 
  eenigzins 
  meer 
  vijl- 
  dan 
  zaagvormig. 
  Ook 
  

   kon 
  hij 
  van 
  de 
  bij 
  de 
  gewone 
  vloo 
  aanwezige 
  labiaal-palpen 
  , 
  

   tusschen 
  welken 
  de 
  setae 
  der 
  gewone 
  vloo 
  zijn 
  vervat 
  , 
  geen 
  

   spoor 
  ontdekken. 
  Meer 
  specimina 
  intusschen 
  dan 
  de 
  hem 
  ten 
  

  

  